Jazz in wording - Michiel Braam: ik laat me snel afleiden

Waar schrijft pianist/componist Michiel Braam (48) zijn nummers? “Ik schrijf in elk geval niet achter de piano of een ander instrument. Daar heb ik alleen maar last van, het is veel te leuk om daarop te spelen, dus dan kom ik niet meer aan schrijven toe. Ik zoek meestal een lekkere stoel en verder heb

Michiel Braam Hybrid 10tet Michiel Braam Hybrid 10tet

Waar schrijft pianist/componist Michiel Braam (48) zijn nummers?

“Ik schrijf in elk geval niet achter de piano of een ander instrument. Daar heb ik alleen maar last van, het is veel te leuk om daarop te spelen, dus dan kom ik niet meer aan schrijven toe. Ik zoek meestal een lekkere stoel en verder heb ik pen en papier nodig. Die stoel kan overal staan, in een kerkje in Zuid-Frankrijk of gewoon thuis, maar het moet wel een beetje rustig zijn. Ik laat me snel afleiden. Mijn buren zijn al een maanden aan het verbouwen, dus de laatste tijd ga ik vaak naar het huis van mijn ouders om rustig te schrijven.

Op een of andere manier heb ik het idee dat ik weinig tijd heb, dus het moet meteen af zijn. Ik maak geen schetsen en werk het niet verder uit op piano. Wat ik in die stoel schrijf, is het stuk zoals we het spelen. Maar op het podium kan er nog van alles mee gebeuren. Mijn composities zijn halfproducten. Ik denk niet dat ik de waarheid in pacht heb, dus het is belangrijk dat muzikanten nog iets toevoegen of vervormen.

Michiel Braam met zijn 10tet, live in Münster:

Ik ga niet speciaal op zoek naar inspiratie, het komt uit alles wat je meemaakt. Ik werk op het conservatorium, dus het gedrag en de muziek van de studenten hebben ook invloed op mijn composities. Geluiden hebben de meeste invloed. Vorig jaar heb ik een heel stuk geschreven dat is gebaseerd op een nachtegaal die ik in Zuid-Frankrijk hoorde.

Toen ik de stukken schreef voor de band waarmee ik op North Sea Jazz sta, had ik al die tien muzikanten in mijn hoofd. Componeren voor tien mensen is niet per se moeilijk. Het is een kwestie van het leuk vinden, trainen en kilometers maken. Inmiddels kan ik wel bedenken hoe vier strijkers en drie blazers bij elkaar klinken.

Op de cd van het 10tet staan negen stukken, één voor elk podium waar onze tournee in 2011 langs ging. Het stuk voor het Bimhuis heet bijvoorbeeld A View to a Sound. Achter het podium van het Bimhuis zie je altijd treinen voorbijkomen, als het er meer zijn hebben ze verschillende snelheden. In het stuk zitten ook verschillende tempi, de trompet is sneller dan de trombone en die is weer sneller dan de tuba. Het is overigens totaal onbelangrijk of de luisteraar ook die interpretatie heeft, maar ik vind het fijn om bij het schrijven zo’n rode draad te hebben.”