De populist en de psychiater

- Dag Bram.

- Hallo Geert, ga liggen. Hoe is het?

- Uit-ste-kend, dank je. En met jou.

- Haha. We zitten hier om het over jóu te hebben, weet je nog?

- Tja, dat schijnt ja. Maar zoals ik zei: alles kits.

- …

- Wat kíjk je nou, man? Je zou jezelf eens in de spiegel moeten zien!

- O, wat zou ik dan zien?

- Die blik! Van: ja, u zégt dit nu wel, maar u denkt toch niet dat ik daar intrap hè?

- Ik kan me inderdaad moeilijk voorstellen dat alles eh, kits is.

- O, en waarom zou dat zijn? Je bedoelt vanwege Fernandez en Kortenboer?

- Nee. Ik las je verkiezingsprogramma.

- O? En?

- Ik weet het niet. De fut is er uit, lijkt het wel. Jullie roepen maar wat, heb ik de indruk. We hebben nu 130 kilometer per uur, dus ja hoor, het moet 140 worden. Duurzaam is een ander woord voor duur – dat soort frasen. En weg met de tachtigkilometerzones, want daar word je gek van. Een soort genotuleerde borrelpraat, deed het aan denken. En rare beelden. De blinde bewoners van de ivoren torens in Brussel – het rammelt. Een trots volk zwemt een fuik binnen… Een ivoren toren vol blinden en een trots volk in een fuik, ik weet het niet. Die grimmige scherpte van in het begin, die mis ik een beetje.

- Ja hallo, zeven jaar lang scherp en verrassend en origineel blijven, dat lukt toch niemand? Kijk naar Hans Teeuwen!

- Is dat je angst? Om de Hans Teeuwen van de politiek te worden?

- Het wordt wel steeds moeilijker om echt te knallen. De mensen raken er aan gewend. Maar die druk, die blijft. Mensen beseffen dat niet.

- Wat?

- Wat het is om een populist te zijn. Ik denk wel eens: ik ben d’r klaar mee.

- Met de politiek?

- Nee, met het populisme.

- Waarom?

- Het is zo’n gedoe. Ik voel me soms net een circusdirecteur. Tromgeroffel! Circus Wilders! Spanning, spektakel en sensatie! Komt dat zien! Geen vangnet, niks! Er kan d’r elk moment eentje uit de nok lazeren!

- Maar dat wou je toch? De spotlights?

- Ja nou ja, misschien, maar als ik dit had geweten? De malloten waar je mee te maken krijgt. De ongeleide projectielen. Nu weer Van Hal Scheffer. Eerst fraude, dan zelfmoord. Heb ík dat? Het lijkt Yes, Minister wel!

- Heb je heimwee?

- Heimwee? Hoe bedoel je?

- Naar de oude politiek?

- Welnee!

- Weet je ’t zeker?

- O jee, daar is die blik weer.

- Als ik jou zo hoor…

- Nou ja….wat ik wel eens mis, of nee, laat ik zo zeggen: je wilt ook wel eens normaal doen, weet je wel? Een beetje op je routine draaien. Meedobberen met de stroom. Toen ik nog bij de VVD zat...

- Ja..?

- Je bent een stukje van een groter geheel. Een traditie, die bepaalt wat er moet gebeuren. Verstandige, professionele mensen om je heen.

- Heimwee naar de oude politiek?

- Ik verlang daar wel eens naar terug, ja.

- Het viel me op, een tijdje geleden, tijdens dat Catshuisgedoe, toen gebruikte je ineens het woord ‘prematuur.’

- Nou ja, zoiets. Mag ik óók eens Haags praten?

- En van de week, toen zat je bij Nieuwsuur en toen had je het over ‘piketpaaltjes.’

- Dat bedoel ik! Dat mag dan weer niet! Want je bent een po-pu-list! En een populist praat alsof hij op een bouwsteiger staat! Een populist zit met straatvechters, brievenbuspissers en suïcidale fraudeurs in zijn fractie! Echt, Bram, dat populisme, je hebt geen idee hoe vermoeiend het is!