Vrijwilligers met een fascinatie voor de dood

In oktober vorig jaar opende Hiske Alting (57) van uitvaartonderneming Alting & Partners de winkel Tröst, tegenover de Geertekerk in Utrecht. Samen met 22 vrijwilligers, onder wie stuurgroepslid Annemieke Wollenberg (63) en pr-medewerkster Renée Dubois (43), ontvangt zij daar mensen in de rouw die een luisterend oor nodig hebben. Hiske: „Het leek me zo mooi om een plek te creëren waar mensen zomaar binnen komen lopen voor een bakje troost.”

Hiske: „Vroeger had je nog een zeswekendienst in de kerk. Nu kunnen mensen na de crematie al niet meer aan je zien dat je zojuist een dierbare hebt verloren. Onze uitvaartonderneming doet veel aan nazorg. Toen dit pand vorig jaar juli ineens te huur stond, ben ik meteen aan de slag gegaan met verbouwen. We zijn nu zo onderhand klaar.”

Renée: „We zoeken nog naar de manier waarop we mensen die hier met enige spanning komen gerust kunnen stellen. We staan steeds met twee tegelijk in de winkel. Dan heb je soms de neiging er allebei bovenop te springen.”

Annemieke: „Daar letten we nu op. Het is ook wel fijn als de ander van een afstandje oplet, achter de bar gaat rommelen, terwijl jij het gesprek aangaat. Dan kun je later ook met elkaar evalueren hoe het ging.”

Renée: „Ik heb weleens een heel bijzonder gesprek gehad, dat werd door de inbreng van een collega halverwege toch een beetje tenietgedaan.”

Hiske: „Eens per jaar hebben we een soort intervisieavond, dan bespreken we dit soort dingen.”

Annemieke: „En als we vergaderen starten we altijd met een rondje waarin iedereen vertelt wat hij heeft meegemaakt en zichzelf een cijfer geeft. Ik heb dit meegemaakt, ik voel me zus, en mijn stemming is een zeven.”

Hiske: „Rouwgevoelens kunnen overslaan op jezelf. Als je dat geen plekje geeft, kost dat heel veel energie. Dan is zo’n rondje voor de vergadering heel effectief.”

Annemieke: „Er zijn 22 vrijwilligers, maar toch leer je iedereen goed kennen. Omdat je dus altijd met zijn tweeën in de winkel staat.”

Hiske: „Ik kreeg 62 reacties toen ik een oproep plaatste voor vrijwilligers voor Tröst. Toen realiseerde ik me eigenlijk pas dat ik een hele onderneming op ging zetten en dat er blijkbaar heel veel mensen zijn die het mooi vinden om daaraan mee te werken. We hebben iedereen gevraagd naar de motivatie om dit te gaan doen, en naar hun eigen ervaringen. Uiteindelijk zijn we met 22 vrijwilligers gestart.”

Renée: „Net als Annemieke en Hiske heb ik een zekere fascinatie voor de dood. Dat mag hier ook in de winkel. Daarbuiten vinden mensen je morbide, of zielig. Als studente wilde ik al naar de open dag van het crematorium. Dat vonden mijn medestudenten raar.”

Annemieke: „Ik vind het fijn om met mensen te praten over de verwerking van het verlies van een dierbare. Ik ben zelf helemaal niet bang voor de dood.”

Hiske: „Als je wegloopt voor de dood, kom je ook niet voluit tot leven. Er wordt hier echt ook gelachen. Geen enkele activiteit sluiten we af zonder een sapje of een glas wijn.”

Annemieke: „We hebben hier een logboek, waarin we behalve het aantal klanten en verkochte artikelen ook de leuke verhalen opschrijven. Soms hebben mensen niet door dat ze een winkel voor rouwverwerking binnenlopen.”

Hiske: „Iemand zei eens tegen mij: dat doen jullie niet goed hoor, die boeken hier gaan allemaal over de dood!”

De verse bos bloemen op tafel heeft Tröst gekregen van een bloemist, die elke week gratis bloemen aflevert bij de winkel. De grote boekenkast tegen de linkerwand staat vol met titels over de dood en rouwverwerking. Die krijgt Tröst in consignatie van vier boekhandels in de stad. Renée: „Als we geen klanten hebben, pak ik weleens een boek uit de kast. Heerlijk, even die tijd voor mezelf.”

Met je collega in deze rubriek? Aanmelden via werk@nrc.nl