Heel Holland hapt

Het wordt tijd voor het eerlijke verhaal over ontbijtkoek. Op televisie is nu een reclame van Peijnenburg. Die gaat over ene Leo Veensma.

Leo is de enige Nederlander die niet van ontbijtkoek houdt.

Een dissident. Dat mag niet. Dus gaat een actieteam op pad. Einde reclame.

Hoe zou het verder gaan, als ze Leo pakken? Hup, in de isoleer? Uithongeren tot ie om koek smeekt? Het kan zomaar. Ontbijtkoek is niet onschuldig.

Steeds als ik over Leo Veensma hoor, moet ik denken aan Thierry Baudet.

Thierry is de enige Nederlander die niet van Europa houdt.

Hij lust het gewoon niet. Dat schreef hij laatst in de krant. En dat mag dus niet. Eerst zag je ongeloof. Toen woede. En al snel actie: pennen krasten, houwitsers draaiden gretig de loop. Want heel Holland moet happen. En slikken.

Natuurlijk zijn er vast wel meer mensen die ontbijtkoek niet lusten. Die vinden dat het smaakt naar kakkerlakgruis. Zoals er ook meer mensen zijn die, heel gek, niet intens naar Europa smachten. Maar ieder krijgt dezelfde koek. Dwangvoer. Van Euroshopper.

Wij zijn allen Leo.

Maar is ontbijtkoek dan niet gezond? Vast. En is ontbijtkoek soms niet smakelijk? Kan. En zijn we in de toekomst niet veel beter af met één grote superontbijtkoek? God only knows.

Hé, ik heb zelf ook geen enkel probleem met koek – behalve als je die per se, zonder te vragen, moet slikken.

Het enige echte onderwerp van de verkiezingen – ontbijtkoek – ís helemaal geen verkiezingsonderwerp. Behalve bij één partij. Maar die stinkt. De rest? Ze duiken, huichelen, grinniken; testen slogans; mompelen iets over een urgent verbod op rotjes of ze zijn even racefietsen, doei! Verder heb je Arie Slob.

Het ‘democratisch tekort’, heet dat deftig – en daarmee is het weggewuifd.

Weggewuifd, maar niet weg. Eerst was Europa klein. Dat liep mis. Nu wordt Europa groot. Gaat dat wél goed? Dat is een gok. Democratie op de pof. Speculeren met stemmen. Mag dat s.v.p. ook op de agenda? Al de rest is ruis.

Europa vaart af op iets geks. Iets nieuws. Is het een ijsberg? Misschien. Wat zeggen de kapiteins? ‘Wie weet is het een springschans! Volle kracht vooruit!’

Europa: eerst probeerden ze samen een koepeltentje op te zetten. Dat mislukte, ze kregen ruzie. De oplossing: ze mochten samen de Olympische Spelen organiseren. Al wie weifelend de vinger opstak, kreeg een tik met de liniaal.

Sindsdien hoef ik even geen koek meer.