De dictatuur van Geert Wilders

De PVV is groot geworden dankzij Geert Wilders. Daar is geen twijfel over mogelijk. Het ‘bandwagoneffect’ dat zich bij alle partijen voordoet, is bij de Partij voor de Vrijheid in extreme mate aanwezig: het verschijnsel dat andere kandidaten meeliften met het succes van de lijsttrekker. Met zekerheid kan worden gesteld dat Marcial Hernandez en Wim Kortenoeven geen Kamerlid voor de PVV zouden zijn geworden als Wilders niet op nummer één van de kandidatenlijst had gestaan.

De vraag is nu of de PVV ook groot blijft óndanks Wilders. Of de partij überhaupt een toekomst heeft als de oprichter, het enige lid en dus zelfbenoemd leider er een keer de brui aan geeft. Of de partij kan voortbestaan zonder deugdelijke structuur en organisatie.

Hernandez en Kortenoeven zijn gisteren verbitterd opgestapt als leden van de PVV-fractie. Ze zijn het dictatoriale gedrag van Wilders en diens vertrouwelingen beu. Eerder nam Hero Brinkman hetzelfde besluit. Het opstappen van deze fractieleden kan ook worden uitgelegd als uiting van een ideologisch verschil van mening. Als de PVV zoiets als vleugels kent, zijn de afvalligen te rangschikken bij de rechtervlerk. Hernandez en Kortenoeven staan voor een sterk militair apparaat. Wilders en zijn clan zien Defensie eerder als een ministerie waar geld is op te halen.

Wilders heeft gekregen wat hij vreesde en juist zo krachtig wilde bestrijden: ‘LPF-toestanden’. Dat begon al kort na het aantreden van de snel gegroeide PVV-fractie in 2010, toen diverse leden om uiteenlopende redenen in opspraak kwamen, soms opstapten en soms, tot ongenoegen van Wilders, Kamerlid bleven. En ze zijn nooit verdwenen, die PVV-toestanden. Niet in Den Haag en zeker niet elders: Noord-Holland, Limburg, Almere en waar al niet. Wilders heeft in dit opzicht gefaald.

De PVV is een partij met een gedachtegoed dat in vele opzichten als verderfelijk mag worden beschouwd. Net als twee jaar geleden is het nieuwe verkiezingsprogramma rancuneus en simplistisch van toon, maar ook met stevige standpunten. Achtereenvolgende verkiezingen en opiniepeilingen laten zien dat veel kiezers zich door de PVV-retoriek en de PVV-opvattingen aangesproken voelen.

Willen zij hun stem ook in de verdere toekomst op zo’n partij kunnen uitbrengen, dan zal de PVV moeten veranderen. Een echte organisatie worden die niet schimmig doet over haar financiering. Dan zal de partij uit handen moeten worden genomen van dat enige lid.