Dr.John heeft funkgevoel weer terug

Pop

Dr. John. 2/7 Paradiso, Amsterdam. ****

Als het maar swingt, was het credo dat Mac Rebennac alias Dr. John als broekie van achttien meekreeg in de opnamestudio. Na meer dan een halve eeuw is swing nog steeds zijn handelsmerk, ook al is het wat slomer geworden dan toen. Het ware funkgevoel is terug op zijn nieuwste album Locked Down, dankzij bewonderaar Dan Auerbach van The Black Keys die het produceerde. Op 71-jarige leeftijd is Dr. John weer als vanouds The Night Tripper, de voodoopriester uit New Orleans die in 1970 het Holland Pop Festival (‘Kralingen’) in Rotterdam onveilig maakte.

Auerbach is er live niet bij, maar in een vol Paradiso maakte Rebennac gisteren helemaal waar dat er vers bloed door zijn muziek stroomt. Met de uitstekende Lower 911 Band van pianist Jon Cleary excelleerde hij in de luie swing van het ‘second line’-ritme uit New Orleans, altijd net iets na de tel en met een uitbundigheid die in niets meer doet vermoeden dat de oorsprong lag bij begrafenismarsen. Dr. Johns nasale knauwstem klonk indringend als altijd, in klassiekers als Right place wrong time maar net zo goed in het nieuwe materiaal. Het stuwende ritme en de lijzige blazers van Revolution zorgden voor een vroeg hoogtepunt.

Dr. John eerde het verleden met de standards Let the good times roll en Makin’ whoopee, in duet met zijn stoere tromboniste Sarah Morrow. Het bleef niet bij dat stoffige materiaal. De goede dokter kwam naar voren en rammelde met percussie, speelde funkgitaar en maakte zelfs een onhandig dansje.

Achter de piano werd hij weer de waardige troonopvolger van Professor Longhair, die met Such a night bewees dat hij een zaal vol stijve Hollanders in beweging kan brengen. Onder het onsterfelijke motto „If I don’t do it, somebody else will.”