Amuse

Een restaurant in Tilburg: rustige kleuren, aangename sfeer, mooi gedekt. We zetten ons aan tafel en krijgen algauw de amuse opgediend. Niet op een zilveren lepel, maar op een echte, houten muizenklem. We worden gerustgesteld: de veer is gezekerd, het hoeft ons geen vinger te kosten. We wagen het erop het fraai ogende hapje te

Een restaurant in Tilburg: rustige kleuren, aangename sfeer, mooi gedekt. We zetten ons aan tafel en krijgen algauw de amuse opgediend. Niet op een zilveren lepel, maar op een echte, houten muizenklem. We worden gerustgesteld: de veer is gezekerd, het hoeft ons geen vinger te kosten.

We wagen het erop het fraai ogende hapje te eten. Toch wil het beeld van een platgeslagen, bloederige muizenkop niet wijken. Het eet niet prettig. Uit nieuwsgierigheid vraag ik later per e-mail naar de filosofie achter deze bizarre keus. Geen antwoord, het blijft stil, muisstil.

P. van der Eijk