Iran wil als staat een schurk zijn

Als je maar een paar jaar terugdenkt in de controverse over het Iraanse nucleaire programma, springt de enorme terreinwinst van Iran in het oog. De onderhandelingen tussen de vijf permanente leden van de VN-Veiligheidsraad plus Duitsland en Iran hebben tot dusverre niets opgeleverd. Morgen hebben in Istanbul op heel laag niveau technische gesprekken plaats, alleen maar om vast te stellen dat iedereen precies weet waarover hij praat. Alle kans dat dit de inleiding vormt tot weer een impasse.

Maar de impasses verhullen de Iraanse vorderingen. Bedenk maar: aanvankelijk wilde de internationale gemeenschap pas met Iran gaan praten nadat het zou zijn opgehouden uranium te verrijken. Dat had de VN-Veiligheidsraad immers geëist bij wijze van garantie dat Iran geen atoombom bouwt. Iran weigert dat ten enenmale. Maar beetje bij beetje is die hele eis van tafel geraakt. Het gaat er nu om dat Iran stopt met verrijken tot 20 procent. Daarna zien we wel weer.

Natuurlijk zijn er diehards die blijven eisen dat Iran zijn hele verrijkingsprogramma stopt, de meeste (ook niet meer alle) Israëlische leiders met name en veel (maar niet meer alle) Amerikaanse Congresleden. Maar zelfs Dennis Ross, Midden-Oostengezant van diverse Amerikaanse presidenten die bekendstaat als zeer, zeer pro-Israëlisch, kan tegenwoordig uit zijn pen krijgen dat Iran tot 5 procent zou kunnen blijven verrijken. Een deal lijkt mogelijk.

En nu is er ook nog eens een internationaal gerespecteerde Amerikaanse hoogleraar opgestaan die betoogt dat het beter voor de wereldvrede zou zijn als Iran kernwapens zou hebben. Volgens Kenneth Waltz, een van de prominentste geleerden op het gebied van internationale relaties, voedt het Israëlische nucleaire monopolie juist de instabiliteit in het Midden-Oosten. Als Iran de bom zou hebben houden de partijen elkaar in toom.

En wat doet Iran?

Het jaagt iedereen op de kast met een ook voor Iraanse begrippen uitzonderlijke antisemitische uitbarsting. Op een internationale conferentie over drugsmisbruik verbijsterde vicepresident Mohammed Rahimi vorige week de aanwezigen met de beschuldiging dat „de Talmoed achter de verspreiding van drugs in de wereld zit”. Hij zei ook dat de Talmoed „de joden het recht geeft de mensheid te vernietigen”.

Internationale leiders, van VN-chef Ban Ki-moon tot de Europese buitenlandcoördinator Catherine Ashton, haastten zich Rahimi’s uitspraken te veroordelen. De Israëlische minister Lieberman stelde Iran gelijk aan Hitler-Duitsland.

Iran eist altijd respect, maar liever wil het een schurkenstaat zijn.

Carolien Roelants