Onder geharrewar zoeken naar nieuwe zekerheden

Wat zei de leider en wat zegt dat?

„We putten onze aarde uit, we putten onze leraren en verpleegkundigen uit. We putten het vertrouwen van onze burgers uit, en dat moet stoppen. Nu.” En, zei Jolande Sap erbij: „Die taak kunnen we niet toevertrouwen aan de VVD en het CDA.”

Met die woorden nam Sap flink afstand van twee van de vijf partijen waarmee ze het Lenteakkoord sloot. Dat akkoord noemde Sap nog wel als succes, maar ze benadrukte alleen de groene maatregelen. „Eindelijk komt er een belasting op leasebakken, rode diesel en kolencentrales.” Naar premier Rutte was ze extra fel: die kan wat haar betreft op 12 september ontslag krijgen, „op staande voet en zonder bonus”.

Ook op links probeerde Jolande Sap zich te onderscheiden. Bij „onze vrienden van de SP en de PvdA” mist Sap leiderschap, zei ze, en „de moed om tegen de stroom in te roeien en de visie om op zoek te gaan naar nieuwe zekerheden”. De SP noemde Sap nog extra, omdat die partij samen met de PVV „doet alsof Europa een monster is dat onze soevereiniteit opeet”.

Wat zei het kritische lid en wat zegt dat?

Oud-senator Wim de Boer beklom het podium en sprak over het interne en publieke gedoe rond de lijsttrekkersstrijd tussen Tofik Dibi en Jolande Sap. „Het recente geharrewar binnen de partij staat in een bredere context”, zei hij. „Onze fractie is de laatste jaren losgezongen geraakt van de basis.”

De Boer sprak over „te veel ambitie en te weinig reflectie”, en noemde dat „politiek gedrag dat vaak niet klopt met de werkelijkheid”. De voorzitter van de kandidatencommissie, Tof Thissen, kreeg de kans om op hem te reageren, en had maar één ding te zeggen: „Wim, dankjewel.”

Wat was er typisch GroenLinks aan het congres?

Bij GroenLinks voerden kandidaten campagne voor hun plek op de lijst. Ze flyerden erop los: ‘Liefst Linda’, ‘Kies Klaver’ en ‘Paulus de Wilt, lekker links’. Vooraf was veel ophef over die interne strijd, maar tot opluchting van de partijtop nam het congres het advies van de kandidatencommissie grotendeels over. De topvijf bleef gelijk; in de toptien wisselden enkelen van plek. Arjan el Fassed steeg van plaats negen naar zeven, Rik Grashoff ging van zeven naar zes. Tofik Dibi kwam op eigen verzoek op tien.