Chris won een rennerstrui

Fotograaf Ad Nuis en auteur Arthur van den Boogaard maken eens in de twee weken een foto ‘opnieuw’ en belichten de tijd ertussen.

Gepromoveerd fiscaal econoom Chris Caanen (63) werd in september 1955 als zesjarige en aankomende leerling op de St. Jozefschool te Kerensheide-Stein door de schoolfotograaf gekiekt.

„Iedere nieuwe leerling werd gefotografeerd. Ik moest en zou naar school in de rennerstrui. Het wielrennen was in het dorp van belang; er werd gekoerst en veel over gesproken. Tijdens de Tour de France schoolden mensen samen op straat om over uitslagen te praten. Ik was een beetje een wijsneus, vond dat interessant. Ook reed ik al rond op een fietsje. Naast de radio waren er wielerverslagen in de ‘Gazet van Heerle’, zoals wij Het Limburgs Dagblad noemden. In deze krant was een prijsvraag: voorspel de dagwinnaar. Er was een speciale bon voor, De Invuller, noemde ik die. Probleem was dat ik niet kon lezen of schrijven. Dus nam ik de krant mee naar de buurman en zei: ‘wies mi eens ’n renner aan’. Dat deed de buurman, waarna ik op De Invuller die naam probeerde na te tekenen. Als ik tevreden was, gooide ik deze zonder postzegel in de brievenbus tegenover ons huis. Wat je kon winnen wist ik niet. Net zomin dat ik zonder postzegel weinig kans maakte. Maar op een dag kwam mijn vader thuis met een pakketje, speciaal voor mij gebracht door de postbode. Het was de rennerstrui, gewonnen met De Invuller. Later begreep ik dat mijn moeder aan een trui van een oudere nicht zo’n Wim van Est-biesje had gemaakt. Verstellen deed ze vaak, maar in dit geval was ze haastig en waren de pofmouwen onveranderd. Het zag er gek uit, maar voor mij was het logisch. Zo hoorde een rennerstrui te zijn. Maandenlang droeg ik niets anders. Ik sliep er zelfs in. Later dacht ik er nog vaak aan. Hoe knap ze het had gemaakt, met dat biesje. En ook raakte ik meer ontroerd door de gedachte dat ik van haar in die gekke rennerstrui naar school mocht. Dat ze mij gewoon liet gaan, daar ben ik haar nog steeds dankbaar voor.”

U kunt zelf ook een foto insturen. Nuis en Van den Boogaard nemen contact op als uw foto ‘opnieuw’ gemaakt wordt. Stuur aan: opnieuweenfoto@gmail.com

    • Arthur van den Boogaard