Vensterbank

Vanuit mijn werkkamer heb ik uitzicht over het IJ, met Amsterdam-Noord aan de overkant, ik kijk schuin op hotel de Goudfazant en nog veel schuiner, links in de verte, op wat vroeger de Shell-toren heette. Maar als ik aan het werk ben heb ik mijn leesbril op en dan reikt mijn oog niet zo ver. Verder dan de vensterbank kom ik niet en daar zet ik voor mijn eigen genoegen wat voorwerpen neer, de ene keer dit, de andere keer dat, een wisselende expositie. Maar enkele daarvan staan er permanent. Links een houten kievit, zijn kuif is een reepje leer en zijn poten zijn van gebogen ijzer, gemonteerd op een houten blokje. Je zou het een lok-kievit kunnen noemen. Jaren geleden aangeschaft op een rommelmarkt in Saint-Tropez, hoeveel ik ervoor betaald heb weet ik niet meer, wel dat het aardig aan de prijs was, maar ik moest en zou het hebben. Daarnaast een zogeheten rookstel, ook weer van een rommelmarkt, in Dinxperlo. Het is ongetwijfeld Duitse huisvlijt, in het laatste jaar van de Tweede Wereldoorlog vervaardigd. Een houten V1, op een standaardje, een bakelieten asbak en een houdertje voor een doosje lucifers erbij. Ik was van plan het ooit eens Harry Lammertink (Yrrah) cadeau te doen, omdat hij, gefascineerd door alles wat met nazi-Duitsland te maken had, veel voorwerpen uit die tijd verzamelde. Maar ik stelde het voortdurend uit, omdat ik moeilijk afstand kon doen van deze curiositeit. Helaas ging Harry vrij plotseling dood. Nooit een goede daad uitstellen. Daardoor denk ik altijd even aan hem als mijn blik erop valt, het ding heeft een emotionele functie.

Rechts staat de jongste aanwinst, een sculptuur van Jeroen Henneman, onlangs gekocht op de KunstRAI, een multipel, oplage 10 stuks, voorstellende een blad papier en een potlood. Omdat ik een tekenaar ben leek het een toepasselijk cadeautje aan mezelf.