Opinie

    • Thierry Baudet

Ideologische verdwazing

Peter Sutherland is een exponent van de Europese elite. Hij was eurocommissaris onder Jacques Delors in de jaren tachtig – toen de euro werd bedacht – en hij werkte daarna dertien jaar lang in de top van oliebedrijf BP. Hij stond aan de wieg van de Wereldhandelsorganisatie. Nu is hij chairman van Goldman Sachs en daarnaast op tal van terreinen actief voor de Verenigde Naties. Hij heeft verschillende eredoctoraten en andere onderscheidingen ontvangen van universiteiten uit landen over de hele wereld, en hij was meermaals te gast bij de roemruchte Bilderbergconferentie voor internationale kopstukken.

Net als de meeste andere leden van de zakelijk-politiek-intellectuele top is Sutherland gepassioneerd aanhanger van twee geloofsdogma’s: dat nationale identiteit een kwalijk concept is en dat de problemen van vandaag slechts via supranationale instanties kunnen worden opgelost.

Tijdens een debat in het Britse parlement op 21 juni jl. zei hij dat immigratie naar Europa een „cruciale dynamiek voor economische groei” is. Volgens Sutherland vormt het voor Europese landen een probleem dat ze nog altijd „een vorm van homogeniteit” nastreven. Hierdoor zouden immigranten zich minder welkom voelen. In plaats daarvan verdedigde hij het multiculturele idee. Volgens Sutherland is het precies de homogeniteit van Europese landen die door de Europese Unie moet worden ondermijnd.

Inderdaad is het verzwakken van de nationale identiteiten een van de doelstellingen van de Europese Unie. Niet toevallig staat het hoofdkwartier van de EU in Brussel – politiek centrum van een kunstmatig land. De open binnengrenzen zorgen voor permanente migratiestromen binnen de EU en verdunnen daarmee de nationale identiteiten. Alleen al naar Nederland zijn de afgelopen jaren naar schatting 300.000 Oost-Europeanen geïmmigreerd.

Daarnaast geeft de Europese Unie via het Comité van de Regio’s steun aan subgroepen binnen natiestaten – met als evidente bedoeling de legitimiteit van de nationale staten te verzwakken. Ook koerst de EU nog altijd af op toetreding van Turkije, een land dat niet eens tot de westerse cultuurkring behoort. Het gaat de leden van de Europese elite dus niet om het opkomen voor een gemeenschappelijke Europese cultuur – het gaat ze om het doen verdwijnen van die cultuur. Inderdaad, om het ‘ondermijnen van de homogeniteit’.

Tegelijk zien we dat de Europese leiders de eurocrisis aangrijpen om nog meer bevoegdheden over te hevelen naar Brussel – de afgelopen twee dagen was de zoveelste ‘eurotop’ om daarover te praten.

Dat deze eurocrisis gevolg zou zijn van een onvoorziene weeffout is een leugen: bij invoering van de euro wist iedereen met kennis van zaken dat een monetaire unie het niet zou kunnen uithouden zonder politieke unie. De hoop was dat de bevolkingen te midden van een diepe crisis wel akkoord zouden gaan met verregaande overdracht van bevoegdheden.

In een interview met de HP/de Tijd van deze maand constateert de voormalig adviseur van Tony Blair, Derek Scott, dat „het europroject wordt gerund door wat ik de Europese nomenklatoera noem. Die handelt niet in het belang van de bevolking. Nee, ze heeft een droom: een Europese superstaat. En die droom is uitgegroeid tot een religie.”

Derek Scott bespreekt het tragische gegeven dat vrijwel alle leden van de zakelijk-politiek-intellectuele elite steun geven aan het Europese project. Peter Sutherland is exemplarisch voor de top van bedrijfsleven, politiek en universiteiten – waarvan de leden nauw verbonden zijn en elkaar vinden in hun ideologische strijd tegen de natiestaat. Het doel is om die te vervangen door een technocratisch-rationeel bestuur voor het hele continent – waar zijzelf ongetwijfeld belangrijke functies in kunnen vervullen.

Ook in Nederland steunt het politieke midden – ondanks hier en daar wat gesputter in de marge – het Brusselse project zonder meer. Ook al poseert Rutte als ‘eurosceptisch’ – de partijen CDA, GroenLinks, PvdA, D66 en VVD vormen in dit opzicht een syndicaat. Ze denken over wezenlijke kwesties eender, en alle verkiezingsretoriek ten spijt stemmen ze steeds maar weer in met de voortgaande Brusselse plannen. Het maakt dus niets uit of u straks CDA, GroenLinks, PvdA, D66 of VVD stemt.

De SP en de PVV zijn de enige twee partijen die de Europese ideologie niet omarmen. Maar of aan hen het landsbestuur kan worden toevertrouwd, is op z’n minst twijfelachtig. Bovendien heeft de SP reeds uitgesloten met de PVV te willen regeren. Terwijl de bevolking dus vlucht naar de flanken, kunnen die flanken onderling geen front vormen. De aanval op de natiestaat leidt zodoende tot een ontwrichting van de politiek en een uitholling van de parlementaire democratie.

De grote vraag is wanneer mensen als Peter Sutherland deze realiteit gaan onderkennen. En hoeveel de spanningen nog moeten oplopen voordat de Europese zakelijk-politiek-intellectuele elite eindelijk uit haar ideologische verdwazing ontwaakt.

    • Thierry Baudet