Brieven

Verbod op pedopartij

Nederland kan opgelucht ademhalen, er zijn opeens geen pedofielen meer in Nederland, wat een prachtoplossing.

VVD en de hulp (1)

Tim Fransen betoogt dat het fout is van de VVD om te bezuinigen op ontwikkelingshulp (Opinie, 26 juni). De argumenten die hij hiervoor gebruikt raken echter kant noch wal. Zo stelt hij dat, als je de redenering van de VVD volgt, noodhulp ook niet via de overheid zou moeten. Giro 555 is immers bereikbaar. Maar noodhulp is iets wat snel en adequaat geregeld moet worden. Dat de overheid zich hierin mengt is dus helemaal niet zo vreemd. Normale hulp daarentegen kan prima worden overgelaten aan organisaties apart.

Maar nog vreemder is zijn argument dat het onze morele plicht is om de mensen in ontwikkelingslanden te helpen. Eerst schetst hij hoe deze landen internationaal worden benadeeld door het Westen. Het feit dat de meeste van deze landen arm zijn door grootschalige corruptie en burgeroorlogen vermeldt hij niet. En als klap op de vuurpijl zegt hij dat we daarom maar hulp moeten bieden. We moeten niet hun nadelige positie oplossen, nee, we moeten een doekje voor het bloeden bieden om zo ons morele geweten af te kopen. Wat Tim Fransen doet is een kind niet leren zwemmen, het is het water ingooien en vervolgens zwembandjes toewerpen. Volgens mij is het dan beter dat we het kind leren zwemmen.

VVD en de hulp (2)

Tim Fransen probeert ons te overtuigen dat we een morele plicht hebben ontwikkelingshulp te geven. Zijn betoog gaat mank. Als ik een kind aanrijd dan draag ik een directe verantwoordelijkheid. Mijn daad, mijn verantwoordelijkheid. Maar waar houd dat op? Ben ik verantwoordelijk voor de gevolgen van het aanrijden van een kind door mijn opa lang geleden? Houden wij de huidige generatie Oosterburen verantwoordelijk voor wat hun voorouders in de Tweede wereldoorlog deden? Moeten de Spanjaarden ons compenseren voor de schade die ze rond 1600 aanrichtten?

Het gaat juist erg goed

De economie is weer gegroeid in het eerste kwartaal, meldde economisch commentator Maarten Schinkel (Economie, 27 juni), om vervolgens uitvoerig uit te leggen dat het toch slecht nieuws was. Laten we nog even de situatie samenvatten. We wonen wat menselijke ontwikkeling betreft in een van de drie meest welvarende landen van de wereld, en horen qua inkomen op plaats twaalf van rijkste landen. (next.checkt). Kortom, het gaat erg goed met ons. Zeker, we kunnen niet meer gemiddeld drie keer per jaar op vakantie. Vooralsnog gaan er veel meer Nederlanders in Griekenland op vakantie dan andersom.

Pech voor de

high-class escort

In de column ‘Verdacht’ (Opinie, 25 juni) houdt Marian Donner een pleidooi voor niet-registratie van wat zij noemt „de tevreden high-class escort”. Deze escort doet haar werk immers voor de spanning en het avontuur. En volgens de auteur is het heel normaal werk, getuige de uitspraak „Ik ken escorts die bij de politie werken, bij de gemeente, op ministeries.” Het lijkt bijna wel een prettige en interessante bijbaan, waar je ook nog leuk mee verdient.

In de laatste alinea wordt terloops gesproken over het doel van de registratie: uitbuiting en vrouwenhandel tegengaan. Dit probleem is echter vele malen groter dan de vier zinnetjes in de column aangeven. Per jaar worden 1,39 miljoen vrouwen en kinderen over de hele wereld onderworpen aan seksuele slavernij (Bron: Slavinnen van de macht, Lydia Cacho, 2010).

De macht van de internationale seksindustrie is gebaseerd op de vercommercialisering van het menselijk lichaam als een product. Op de Wallen lopen per dag duizenden mensen, gezinnen met kinderen, die zich vergapen aan vrouwen die uitgestald staan in etalages. De seksindustrie bloeit als nooit tevoren.

Seks als toeristisch uitje. Mensen die hun eigen kinderen voor een paar dollar verkopen. Ook in de wereld van de ‘tevreden escort’ komt uitbuiting en dwang voor. Een van de middelen in de strijd tegen prostitutie is registratieplicht: de wereld van betaalde seks uit het geheime, stiekeme circuit halen. Dat is inderdaad pech voor de high-class prostituee, maar een goede zaak voor al die duizenden vrouwen en jonge meisjes die niet zo tevreden zijn met deze spannende en avontuurlijke baan.

Grotere goals, leukere wedstrijden

Wat een vervelende wedstrijden met al die miljonairs op het veld, 0-0 en na twee uur strafschoppen enzovoorts.

Er deugt dus iets niet aan de spelregels. De oplossing om voetbal weer aantrekkelijk te maken: de buitenspelregel afschaffen (hebben ze bij hockey ook gedaan) en de doelen groter maken (dit formaat dateert uit 1890 o.i.d.). Dan vallen er vanzelf meer goals – dat is wat je wilt zien – en is de kans veel groter dat de beste ploeg ook inderdaad wint.

Brieven en opiniestukken kunt u sturen aan opinext@nrc.nl

    • A.H.J. Dautzenberg
    • Willem van Manen
    • Leo Besemer
    • Jordi van der Meulen
    • Yvonne Welzen
    • Alex Peters