Verplichte kost: dit schreef Nora Ephron (1941-2012) over borsten

De borsten van modellen Alessandra Ambrosia (links) en Adriana Lima op de catwalk van een Victoria's Secret modeshow in New York. Foto Reuters / Lucas Jackson

De gisteren overleden filmmaakster Nora Ephron was een begenadigd schrijver. Zo schreef ze in de jaren ’70 een artikel over borsten. Want dat doe je als er verder niets anders te zeggen is.

Voor alle vrouwen die qua boezem minder bedeeld zijn is dit artikel een aanrader. En dat bedoel ik niet gemeen. Geenszins, zelfs. Het is een feest der herkenning. Mannen, niet getreurd: ook voor jullie is lezen verplicht. Zodat je weet waar wij vrouwen mee worstelen. Ohja, en het is een bijzonder hilarisch verhaal over borsten in het algemeen.

Ephron, die de scenario’s schreef voor Sleepless in Seattle , You’ve Got Mail en When Harry Met Sally, was namelijk vreselijk ontevreden met haar lang stagnerende borstpartij en al helemaal niet blij met de veel weelderigere boezems van haar vriendinnen. En hoe beter je frustratie te uiten dan te putten uit verhalen uit je jeugd en die op te schrijven? Dat deed ze in dit essay, getiteld ‘When there is nothing else to say, A Few Words on Breasts’, dat in 1972, veertig jaar geleden, in Esquire stond. Ephron was toen 31 jaar.

Lees mee met een selectie van hilarische fragmenten.

De horror: als je vriendin eerder borsten krijgt dan jij

Het is tragisch, maar waar: in de Grote Groeicyclus der Borsten loop je het risico dat je later borsten krijgt dan je beste vriendin. En dat is niet leuk, zo ondervond ook Nora:

“It is September, just before school begins. I am eleven years old, about to enter the seventh grade, and Diana and I have not seen each other all summer. [...] I am walking down Walden Drive in my jeans and my father’s shirt hanging out and my old red loafers with the socks falling into them and coming toward me is… I take a deep breath… a young woman. Diana. Her hair is curled and she has a waist and hips and a bust and she is wearing a straight skirt, an article of clothing I have been repeatedly told I will be unable to wear until I have the hips to hold it up. My jaw drops, and suddenly I am crying, crying hysterically, can’t catch my breath sobbing. My best friend has betrayed me. She has gone ahead without me and done it. She has shaped up.”

Tips voor het kweken van een voorgevel

Net als elk ander meisje probeerde Nora talloze dingen om de borstgroei te versnellen:

“Here are some things I did to help: Bought a Mark Eden Bust Developer. Slept on my back for four years. Splashed cold water on them every night because some French actress said in Life magazine that that was what she did for her perfect bustline.”

Helpt niet, hè? En dat wist je natuurlijk wel. Zucht. Dan maar opvul-bh’s aandoen en keihard doen alsof, dacht Nora:

“Ultimately, I resigned myself to a bad toss and began to wear padded bras. I think about them now, think about all those years in high school that I went around in them, my three padded bras, every single one of them with different-sized breasts. [...] all the time, whatever size I was, carrying around this rubberized appendage on my chest that occasionally crashed into a wall and was poked inward and had to be poked outward-I think about all that and wonder how anyone kept a straight face through it.”

Size does matter

Luister en huiver: als je al niet gezegend bent met cup dubbel G is het niet prettig als er opmerkingen over de grootte van borsten jouw kant op worden geslingerd. Daar schreef Nora het volgende over:

“I would love to wear a dress like that,” my friend Emily says to me, “but my bust is too big.” Like that. Why do women say these things to me? Do I attract these remarks the way other women attract married men or alcoholics or homosexuals? [...] “Look at the two of us,” the woman says to the man, indicating me and her. “The two of us together couldn’t fill an A cup.” Why does she say that? It isn’t even true, dammit, so why? [...] Do I unconsciously bring out competitiveness in women?”

En dan had Nora ook nog last van mannen. Dodelijk, in combinatie met borsten:

“As for men. There were men who minded and let me know that they minded. There were men who did not mind. In any case, I always minded.”

En wat leren we hiervan? Dat dit een zeldzaam inkijkje (pun intended!) is in de borstonzekerheid van Nora Ephron, wier borstenhumor ook veertig jaar na dato onveranderd grappig is.

    • Judith Laanen