Tautou niet heftig, wel herkenbaar

La Délicatesse. Regie: David en Stéphane Foenkinos. Met: Audrey Tautou, François Damiens, Bruno Todeschini. In: 17 bioscopen. ***

De Filmfreak, een kleine distributeur van kunstfilms, won onlangs de jackpot door de Franse feelgoodfilm Intouchables te distribueren, in Nederland goed voor ruim een half miljoen bezoekers. Met La Délicatesse bewijst men opnieuw een goede neus voor Franse films.

In La Délicatesse hebben de broertjes Foenkinos de gelijknamige succesroman van broer David verfilmd. Op het eerste gezicht een romkom annex rouwverwerkingsfilm over Nathalie (Audrey Tautou) die haar grote liefde François verliest en zich in haar werk begraaft. Op haar Zweedse bedrijf aast directeur Charles op haar, een zijig type met goed gesoigneerd baardje en glimpak (Bruno Todeschini). Zelf voelt ze zich meer aangetrokken tot Markus (François Damiens), een sjofele, kalende Zweed wiens garderobe vele tinten beige bevat en wiens gestuntel waardigheid en sluwheid camoufleert.

Als Nathalie rouwt, zien we haar uitdrukkingloos over straat lopen terwijl iemand „als het licht van de dageraad je handen terug kon brengen” zingt. Typisch een regisseur die zijn publiek onderschat, denk je dan. Maar verrassing: La Délicatesse vindt toch de juiste toon en laat Nathalie, Markus en Charles steeds net iets echter handelen dan het cliché van de romkom wil. Want struikelen, pruilen, een modderfiguur slaan: de liefde staat er bol van. Heftig of spectaculair is dat niet, herkenbaar absoluut.

Coen van Zwol