Pop is vooral soul, van funky tot jazzy en r&b

Deze editie van North Sea Jazz is de poproute op wat meer vertrouwde wijze ingevuld. En de organisatie grijpt vaker terug op successen uit het verleden, betoogt Saul van Stapele.

Aloe Blacc, in mei 2012 in Cannes. Foto Reuters / Yves Herman Aloe Blacc, in mei 2012 in Cannes. Foto Reuters / Yves Herman

De poproute van North Sea Jazz bevat dit jaar een paar parels, vooral in de categorie soul, maar het mist wel een spannend, ontregelend element: een optreden van een grote ster die je niet snel op een festival als dit zou verwachten en naar wie je met verbazing en enthousiasme uitkijkt. Bijvoorbeeld omdat je benieuwd bent hoe dat uitpakt: drie shows van legende Prince die qua opzet volstrekt van elkaar verschillen. Of een nostalgische gangsta-raprevue van Snoop Dogg met zijn homies en zijn gogodanseressen.

Dat was vorig jaar. Deze editie is de poproute op wat meer vertrouwde wijze ingevuld. En de organisatie grijpt vaker terug op successen uit het verleden. Het boegbeeld van het soulsegment is D’Angelo, die na twaalf jaar afwezigheid terugkeert op de internationale podia. Hij is de maker van het tot nu toe beste soulalbum van de eenentwintigste eeuw, Voodoo uit 2000, en ook de man van een legendarisch optreden op North Sea Jazz in datzelfde jaar.

D’Angelo zou op stoom moeten zijn

Luister naar Voodoo, van D’Angelo op Spotify

D’Angelo deed begin dit jaar al enkele van zijn eerste, veelbelovende comebackoptredens in Nederland en zou tijdens het festival volledig op stoom moeten zijn.
Eveneens mag weer veel worden verwacht van Janelle Monáe, het funky soulzusje van André 3000 dat vorig jaar met haar wervelende optreden tot een van de hoogtepunten van het festival uitgroeide. Ook op herhaling: The Kyteman Orchestra, de nieuwe, massief theatrale incarnatie van het hiphoporkest waarmee trompettist en dirigent Kyteman het festivalcircuit van Nederland wederom in een houdgreep heeft.

Tegelijk is er aandacht voor nieuw groot soultalent, zoals de Britse soulzanger Michael Kiwanuka, een 24-jarige debutant die ouderwets gloedvolle soulmuziek zingt en die dit jaar veel indruk maakte met debuutalbum Home Again (Spotify). Ook de hiphopsoul van Aloe Blacc belooft op plaat veel goeds.

Aloe Blacc - I Need a Dollar

In de categorie r&b-diva’s is Betty Wright een pronkstuk van het programma, zeker nu ze niet alleen haar hits maar ook een nieuw album met hiphopmeesters The Roots in haar bagage heeft. In dezelfde hoek is de warme, poëtische soulmuziek van Jill Scott een aanrader. Scott is een geweldige performer die kan flirten, lachen en huilen met haar publiek. Een Nederlandse variant die inmiddels tot de categorie r&b-diva’s gerekend mag worden, is Caro Emerald, de nationale retrotrots die tot over de grenzen reikt.

Luister naar The Movie, van Betty Wright & The Roots op Spotify

Jill Scott - Shamed and Blessed, 2011
http://youtu.be/SvrkDk1LNGQ

Croonen van Tony Bennett tot José James

De mannelijke evenknie is de ‘crooner’, en die zijn er van de oude meester Tony Bennett tot zijn moderne, door hiphop, dance en moderne jazz beïnvloede evenknie José James. Een grote naam onder de popzangers is Lenny Kravitz, die, net als Prince vorig jaar, dit jaar een nachtconcert verzorgt. Evengoed een kleine man en een naam van formaat, maar bij voorbaat toch een tikje minder spannend dan de drieklapper van Prince.

Soulmuziek is de duidelijke rode draad in de poproute, in vele verschillende vormen. Een klapstuk moet toch ook het optreden van r&b-discolegendes Chic & Nile Rodgers kunnen worden, die een stomende selectie beloven te brengen uit het eigen Chic-repertoire en uit het enorme oeuvre popkrakers waar Rodgers als producer een hand in had; van Sister Sledge en Diana Ross tot Madonna en David Bowie. Soms is tenslotte ook niet veel meer nodig dan omkijken naar de glorie van weleer, voor een uitbundig muzikaal feest.

Chic in Paradiso, 2005

    • Saul van Stapele