Olieprijs omgeven door onzekerheden

De scherpe prijsdaling van een vat Brent-olie van 126 naar 90 dollar (van 101 naar 72 euro) kan een bedrieglijke correctie blijken. De angst heeft nu misschien de overhand, maar als het ergste voor Europa kan worden afgewend, zouden de oliehandelaren er wel eens achter kunnen komen dat ze te negatief hebben aangekeken tegen de vooruitzichten voor de wereldeconomie – en te positief tegen de olie-aanvoer en de geopolitieke situatie.

De huidige olieprijs ligt voor de meest verkwistende OPEC-producenten al onder het zogenoemde break-even punt. Saoedi-Arabië, wiens enorme aanbod ervoor heeft gezorgd dat het oliekartel ondanks een duidelijke mondiale groeivertraging méér heeft geproduceerd dan de officiële doelstelling, komt pas in de rode cijfers terecht als de prijs onder de 80 dollar per vat duikt. Maar de Saoedische autoriteiten hebben laten weten dat een prijs van rond de 100 dollar per vat ideaal is.

Zij die gokken op een lage olieprijs, kunnen troost ontlenen aan het feit dat er weinig tekenen zijn dat de Saoedi’s bereid zijn de productie in te perken om de prijs op dit peil terug te krijgen. Deze aarzeling kan ook uit eigenbelang voortkomen: zelfs de producenten begrijpen dat een lagere olieprijs werkt als een broodnodige impuls als de motor van de wereldeconomie sputtert.

Maar er zijn ook strategische geopolitieke redenen om te blijven pompen. Tegen de achtergrond van de bezorgdheid over de eurozone hebben de oliemarkten zich tot nu toe niet al te druk gemaakt over de nieuwe sancties tegen Iran, die op 1 juli van kracht worden. De gevolgen van deze sancties worden nog steeds door onzekerheden omgeven, zoals de vraag of transportbedrijven de restricties zullen weten te omzeilen rond het verzekeren van ladingen Iraanse olie. Als de sancties fnuikender voor het aanbod blijken dan verwacht, of als de vastgelopen besprekingen over het Iraanse kernenergieprogramma leiden tot het opvlammen van de geopolitieke spanningen, zal de extra productie van Saoedi-Arabië wijs beleid zijn geweest. En als de sancties weinig ontwrichtingen teweeg brengen, kunnen de Saoedi’s nog steeds productiebeperkingen doorvoeren.

De mondiale vraag kan ook verrassen, vooral als China zijn beleid agressief gaat versoepelen om een inzinking het hoofd te bieden.

Nu Iran nog steeds een onzekere factor is en China op z'n minst nog voor een deel zijn economische toekomst in de hand heeft, is het niet ondenkbaar dat de olieprijs tegen het einde van het jaar weer gaat stijgen, zolang Europa blijft doormodderen. Het feit dat ’s werelds grootste olieproducent zegt de olieprijs graag 10 dollar hoger te willen zien zou wel eens de beste indicator voor de langere termijn kunnen zijn die we nu hebben.

Vertaling Menno Grootveld

    • Kevin Allison