Vertrekkende Kamerleden zijn ineens interessant

Je zult maar in het openbaar solliciteren, en dat in tijden dat de werkloosheid toch al zo oploopt. Toch is dat precies wat veel Kamerleden deze weken deden. Sommigen blijken nu een nieuwe baan te moeten zoeken, anderen maken een bliksemcarrière.

Neem Tanja Jadnanansing. Ze staat op de vierde plek van de kandidatenlijst van de PvdA, vorige week gepresenteerd. Het was een van de grootste verrassingen van de lijst. Jadnanansing stond bij de vorige verkiezingen nog 28ste. Onder haar collega’s staat ze bekend als kundig en prettig in de omgang. Landelijk bekend is ze nauwelijks.

Hoe bevalt het om opeens prominent te zijn? In eerste instantie lijkt het of Jadnanansing niet veel zin heeft in dit soort vragen. Haar voorlichter: „Ze wil dolgraag spreken over inhoudelijke thema’s, maar laat deze procesdingen even lopen.” Als Jadnanansing na wat heen en weer ge-sms toch belt, blijkt waarom het even duurde: „Als journalisten mij vroeger belden ging het altijd om de inhoud, nu bellen ze voor mij. Ze willen weten wie ik ben.” Dat is wennen.

Jadnanansing was „uiteraard” zeer aangenaam verrast. “Het is een hele, hele hoge plek.” Het nieuws verspreidt zich snel, merkt ze: als ze nu op werkbezoek gaat, krijgt ze de beste zitplek. “Mensen reageren anders, niet alleen journalisten.”

Terwijl de een zijn ster rijst, komen andere Kamerleden er (soms tot eigen verbijstering) achter dat ze niet echt in de smaak vallen bij hun partijleiding. Sommigen vloeien stilletjes af. Van vele Kamerleden die bedankten voor de eer wordt vermoed dat ze niet geheel vrijwillig het Binnenhof verlaten. Maar daar wordt niet al te veel naar doorgevraagd. Ook zij moeten verder in het leven.

Andere gepasseerden schreeuwen hun ongenoegen uit. Zoals PvdA’er Jeroen de Lange. „Het is voor mij – en naar ik weet vele anderen – onbegrijpelijk dat ik op een onverkiesbare plaats ben gezet”, zo twitterde hij. Waarmee hij direct alle landelijke nieuwskanalen halen, iets waar de meeste Kamerleden op normale dagen alleen maar van kunnen dromen. Zo gek was zijn woede niet: hij zat nog geen half jaar in de Kamer.

Een opsteker: bij sollicitaties naar een nieuwe baan weten mogelijke werkgevers na even googelen direct wie hij is.

Deze rubriek gaat over de relatie tussen media en politiek

    • Derk Stokmans