's Nachts Debussy neuriën

‘Ongelooflijk dat het gaat lukken”, schreef contrabassist Wilmar de Visser eerder deze maand op Facebook. „Een eigen muziekcentrum waar musici samen met publiek bepalen wat er gaat gebeuren. Er zijn zoveel plannen gemaakt dit jaar dat we volgens mij wel 100 jaar kunnen programmeren...”

Ziedaar Splendor, het in 2010 opgerichte, crisisbestendige Amsterdamse collectief van musici en kunstenaars. De vergunningen voor hun nieuwe culturele vrijplaats zijn binnen, dus begint binnenkort de verbouwing van een oud badhuis in de Amsterdamse binnenstad tot concert- en evenementencentrum. Concerten zijn toegankelijk voor Splendor-leden (100 euro per jaar, voorlopig) en los betalende introducés.

De ondernemingslust van Splendor is verfrissend. Met één terzijde: de initiatiefnemers zijn veelal jonger dan de belangstellenden. En dus organiseerde Splendor vrijdag een Midzomernachtsevenement waaraan vooral ruchtbaarheid werd gegeven via sociale media, en dat ook in opzet – concerten tussen zonsondergang en het ochtendgloren – vooral voor een jong publiek bedoeld leek.

En inderdaad: de 27 korte concertjes in Smart Project Space trokken een publiek waarvan menig concertorganisator droomt. Goed, bij de humoristische Schubert-vertolking (Der Wanderer an den Mond) van bariton Mattijs van de Woerd zaten wat kopstukken uit de ensemblewereld weggedoken in de zitzakken. Maar Debussy’s Sonate voor fluit, altviool en harp, gespeeld door musici van het Concertgebouworkest, werd in de wc rond één uur ’s nachts toch maar mooi gapend nageneuried door twintigers. Voor de onvermoeibaren was er nog een opera van dertig seconden, experimentele film met samples, slagwerkgeweld van Xenakis, stomende psychojive en meer verrassende kamermuziek - alles door bevlogen musici. Voor Splendor is de zomer net begonnen.

Mischa Spel

    • Mischa Spel