Mix van rosé-variété en relatiedrama op Parade

Dance Works Rotterdam / Andre Gingras Anna van Kooij

Theater

Parade. Theaterfestival. Gezien: 22/6, Museumpark, Rotterdam. T/m 26/8 in Den Haag, Utrecht en Amsterdam. Inl. deparade.nl

De titel doet een kenmerkende, malle Parade-voorstelling vermoeden en De Geluk is een Cadeau Show maakt dat helemaal waar. In zijn ronde tent presenteert showmaster Art-Jan zijn knullige spelletjes alsof hij in Vegas staat. En passant doet hij zijn best zijn schuchtere assistente Lottie kennis te laten maken met het publiek.

Als ze mij vraagt wat ik van haar rokje vind, kan ik zeggen dat ik het kort vind. Ja, ook van de achterkant. Meedoen hoort erbij, dus ik probeer heel voorzichtig mijn cirkel van ijzerdraad om de bizar gevormde spiraal te trekken zonder hem te raken. We winnen geen prijs, maar iedereen krijgt wat te drinken en showmaster Art-Jan vertelt over zijn opa, die de billen van Lottie zo waardeert.

De Parade is van start.

Het reizend festival heeft de naam uiterlijk en innerlijk een van rosé doortrokken evenement te zijn, maar op de openingsavond in Rotterdam is het nog drinken tegen de koude, straffe wind in. En Op de Liefde Godverdomme van Likeminds – waartoe we zijn verleid door een sexy meisje op een stokpaard – blijkt allerminst rosé-variété te zijn. Binnen in de tent schenkt actrice Khadija Massaoudi de gifbeker van de liefde.

Massaoudi acteert op gloeiende wijze een vrouw met onstuimig liefdesverdriet. De ongemakkelijke spanning van haar intieme bekentenissen doorbreekt ze met stemmige liedjes in verschillende talen. De balans wordt definitief verstoord als ze een man uit het publiek een scène laat meespelen. Dan lijkt ze zelf ook niet te weten wat ze nu wil zeggen.

Van de wil kwalitatief theater te maken getuigt ook Who’s afraid of John and Yoko. Raymonde de Kuyper en George van Houts spelen in deze scherp geslepen eenakter een echtpaar dat beroemde duo’s imiteert – om de sleur in hun huwelijk te verdrijven. De verrukkelijke De Kuyper zorgt voor hilarische momenten als ze haar man uitkaffert en haar schuimende woede ventileert. Niemand kan met zoveel heilige overtuiging als zij schreeuwen: „Jezus, wat ben jij toch een slappe zak!”

Cabaretier Van Houts is niet echt een acteur, maar hij houdt alert het tempo in de voorstelling, die wordt afgerond met een aardige twist.

Wie minder op zijn verstand wil worden aangesproken, kan terecht bij de spannende dansvoorstelling KnockOut! van Dance Works Rotterdam. Het publiek wordt ontvangen door twee vriendelijke boksers, Jason de Witt en Chérif Zaouli die het publiek aan weerszijden van een ring neerzetten. Onze kant wordt geacht te juichen voor Tunesian Thunder (De Witt), die ons de wave laat doen.

In de ring creëren de kemphanen een verhaal over blinde woede en dromen. Soms ziet hun dans er rauw en hardhandig uit, maar ze variëren dat met slapstick en slow motion. Imponerend fysiek is hun minutenlang touwtje springen met diverse stapjes en pasjes. Speelsheid, agressie en humor gaan gelijk op – ideaal voor De Parade. Gaat dat zien.

Meer dan zestig voorstellingen biedt De Parade en dat er voor elk wat wils is, toont Zep-projecten, met de klucht Ik hou het hier niet meer uit, op een tekst van Don Duyns. Carola en Ted emigreren naar Bulgarije, maar hun naturistencamping loopt stuk op ruzie, muggen en een malafide aannemer. Het is lekker vet typetjestheater, dat waarschijnlijk steeds leuker wordt naarmate je meer (rosé) hebt gedronken.

    • Ron Rijghard