Michael Kiwanuka speelt akoestisch in Plato en Concerto

Michael Kiwanuka, afgelopen maart op SXSW in Austin, Texas. De zanger speelt vlak voor North Sea Jazz twee intieme concerten in cd-winkels. Foto AP / Jack Plunkett Michael Kiwanuka, afgelopen maart op SXSW in Austin, Texas. De zanger speelt vlak voor North Sea Jazz twee intieme concerten in cd-winkels. Foto AP / Jack Plunkett

De Maas is nogal een forse zaal, waar niet iedereen dichtbij het podium zal kunnen staan. Zeker niet bij Michael Kiwanuka. Niet getreurd: de Britse soulzanger verzorgt een dag eerder twee intieme optredens in platenzaken.

Kiwanuka’s ster is rijzende in Nederland, sinds hij vorig jaar op Into the Great Wide Open stond en z’n debuutplaat Home Again goed werd ontvangen. De BBC bombardeerde hem tot ‘de belofte van 2012’. Bovendien is hij door onze kenners twee keer getipt als must-see op North Sea Jazz.

Een goede ontvangst zal hij ongetwijfeld, een dag voor North Sea Jazz, in twee cd-winkels krijgen waar hij een akoestische set zal spelen. De geboren Oegandees speelt (gratis!) op donderdag 5 juli om 15.30 uur in de Concerto in Amsterdam (Utrechtsestraat 52), en om 17.00 uur in de Plato in Utrecht (Voorstraat 35). Dat wordt rennen dus, met slechts anderhalf uur tussen de optredens.

Luister naar Home Again, van Michael Kiwanuka op Spotify

In maart sprak NRC-recensent Hester Carvalho met Kiwanuka. Een paar citaten uit dat interview.

Over zijn zelfbenoemde ‘folksoul’:

“Mijn eerste nummers bestonden uit niet meer dan stem en akoestische gitaar. Ik dacht dat mijn stem niet opgewassen was tegen meer instrumenten, tot ik begon samen te werken met Paul Butler, van de band The Bees. Paul houdt juist van symfonische, Beach Boys-achtige muziek. Hij werd moe van mijn akoestische stijl en spoorde me aan om er meer ritmische elementen bij te halen. Daarna ging ik alsnog uit van de verhalende stijl van folk, maar we voegden we er van alles aan toe.”

Over zijn liefde voor muziek uit de jaren zestig en zeventig:

“Dat was de tijd dat muziek nog klonk als iets dat mensen met veel aandacht, met hun handen maakten. Als een ambachtelijk gemaakte tafel, of een op maat genaaid pak. Dat hoor ik terug in de muziek. Die is menselijk en persoonlijk.”

Michael Kiwanuka - ‘Tell me a Tale’:

Waar Kiwanuka de hunkering die uit zijn liedjes spreekt vandaan haalt:

“De meeste soulliedjes gaan over het reiken naar iets; het gevecht om ergens te komen waar je nog niet bent. Otis zong over zijn verlangen naar een bepaalde vrouw, Marvin zong openhartig over de strijd tegen drugs. Het is fijn om te zingen over onderwerpen waar je het normaal niet snel over hebt. Het ritme en de weelderige klank van de instrumenten lijken die onderwerpen te complementeren. Dat is troostend.”

Het hele interview is, voor abonnees, hier te lezen.

    • Peter van der Ploeg