Comeback no. 2 van Jil Sander (68) is vernieuwend

Afgaand op de modeweek voor mannen in Milaan trekt de modewereld zich weinig aan van het barre economische klimaat. Vrolijkheid bepaalt de toon.

PHOTO © TEAM PETER STIGTER FILENAME IS DESIGNER NAME MENSWEAR SPRING/SUMMER 2013

Zondag, een dag na haar mannenshow voor voorjaar 2013 wees een zichtbaar tevreden Jil Sander in haar showroom in Milaan naar boven. „Er moet daar iets zijn”, zei ze. „Dit is mijn lotsbestemming. Voor de derde keer bij hetzelfde huis beginnen, dat heeft volgens mij nog nooit iemand gedaan.” Ze lachte: „Ik voel me hier thuis.”

Dat modehuis is het naar haar genoemde Jil Sander, dat de Duitse ontwerpster 44 jaar geleden oprichtte. Ruim zeven jaar geleden vertrok Sander er voor de tweede keer, nadat ze wederom ruzie had gekregen met Prada-baas Patrizio Bertelli, toentertijd de eigenaar van het bedrijf.

Sander volgt Raf Simons op, die in zes jaar tijd een groot succes van het huis maakte, in elk geval publicitair, maar in februari werd ontslagen.

Met haar eerste collectie heeft Sander alle eventuele sceptici meteen de mond gesnoerd. Ze mag dan 68 jaar zijn, haar collectie was jong en vernieuwend. De basis van haar collectie waren wijde shorts tot over de knie, met elastiek in de taille. Daarbij kwamen lange, sluike al dan niet mouwloze jasjes, felgekleurde korte jassen en twinsets.

Pakken hadden smalle broeken tot op de enkels en soms verlengde jasjes, waarbij gedeeltes van een net iets donkerder stof waren gemaakt, voor een gestroomlijnd effect. De vesten en truien, met aan het werk van Blinky Palermo en Robert Mangold ontleende motieven, zouden zo maar een erfenis kunnen zijn van Simons. Hij kwam eerder met breiwerk met dessins van beeldend kunstenaars, en deze mannencollectie was al in gang gezet voor de komst van Sander.

Sander was tijdens de mannenmodeweek in Milaan niet de enige met een optimistisch stemmende show. Ondanks het slechte economische klimaat was de stemming bij de mannenshows uitgesproken vrolijk, zelfs bij de klassieke merken: Salvatore Ferragamo had pakken in het kleurpalet van David Hockney (een oranje jasje met turquoise broek, een wit pak met vegen Hockney-blauw aan de naden), Ermenegildo Zegna geheel gedessineerde pakken, een idee afkomstig uit de vrouwenmode.

Tomas Maier greep voor Bottega Veneta terug op de jaren zestig, het ultieme optimistische tijdperk: suède tops in safari- of indianenmodel, een luxeversie van het witte jeanspak en pakken met een bloemenprint die zo vaag was, dat het leek alsof de binnenkant van de stof was gebruikt. Bij Gucci liet Frida Giannini pakken in felle kleuren zien, en zijden broeken en overhemden met een shawlprint. Bij Burberry Prorsum vrolijkten overhemden, jassen en broeken van roze, blauw en groen metallic leer en en meerkleurige, korte bomberjacks vrij sobere pakken op. Subtieler, maar zeker zo spannend, was de hoger geplaatste tailleband in de broeken.

Sicilië, geboortegrond van Domenico Dolce, is een terugkerend thema in het werk van Dolce & Gabbana. Ditmaal bleef het niet bij de kleren. Op de catwalk stond een Siciliaans orkestje, en bijna alle modellen die meeliepen waren Sicilianen: donker van huid, opmerkelijk klein van stuk. Een paar hadden de puberteit nog niet bereikt. Wijde korte(re) broeken, daar draaide de collectie om, die ook al hoog in de taille reikten, met wijde, gestreepte T-shirts en gedessineerde overhemden erin.

Ook de show van Prada viel op door de modellenkeuze. Een paar vrouwelijke modellen zijn wel vaker te zien bij mannenshows, maar bij de mannenshow Prada zondagavond, zich afspelend tegen een wit decor, waren het er wel erg veel. Ze droegen dezelfde kleren als de mannen: losse broeken in beige, donkerrood, marineblauw of jadegroen, met een contrasterende bies aan de binnenkant van het been, gedragen met ogenschijnlijk simpele, rechte hemden en brede, platte sandalen.

De sportieve, wat monotone collectie was een breuk met de gedecoreerde mode die Prada de afgelopen seizoenen liet zien. Maar bovenal was zij een verwijzing naar een van de belangrijkste ontwikkelingen in de mode: mannen- en vrouwencollecties schurken steeds dichter tegen elkaar aan.

    • Milou van Rossum