Megapixels? Hier zijn de gigapixels

Zet 98 camera’s naast elkaar en je vangt in één foto het uitzicht boven een stad. De straatnaambordjes zijn nog te lezen.

Redacteur Techniek

Neem 98 kleine camera’s, elk met 14 megapixels. Het resultaat is een gigapixelcamera: een camera die foto’s maakt met een miljard beeldpunten. Dat betekent dat het hele uitzicht op de stad Seattle (hierboven) in één keer in groot detail te fotograferen is. Als dat panorama op gigapixelformaat op krantenpapier zou worden afgedrukt, was er een papieren wand nodig van ruim 2 meter hoog en 6 meter breed. De vier beelden eronder tonen hoeveel details de opname bevat. Voor de duidelijkheid: de hele foto heeft een liggend formaat, de zijkanten zijn hier afgesneden.

Onderzoekers, vooral van Duke University (North Carolina, VS), toonden de prestaties van hun experimentele AWARE-2 camera in Nature. Het is niet de eerste camera die zo’n groot aantal beeldpunten produceert – geavanceerde telescopen en militaire satellieten kunnen het ook. Opvallend aan AWARE-2 is dat de camera het resultaat bereikt met een simpele opzet: door een groot aantal gewone cameralenzen te combineren. DARPA, het onderzoeksinstituut van het Amerikaanse leger, financierde het project.

In de Nature-publicatie van de groep van David Brady staat een opname van een meer waarop, op een gewone afdruk, geen enkele vogel te zien is. In het volledige beeld zijn echter 656 zwanen op het water te tellen, en 27 in de lucht.

De camera bestaat uit 98 buisvormige ‘microcamera’s’, gerangschikt als op het oppervlak van een bol, en een extra lens in het centrum van de bol. Die laatste lens bundelt de beelden van de microcamera’s. De hele camera is zo groot als een keukenoven. Dat formaat is vooral nodig om het ding te kunnen koelen: bij de dataverwerking produceert hij veel warmte.

Bij het maken van een opname stelt elke microcamera apart scherp. Ook de belichtingstijd van elke microcamera verschilt. In de foto van Seattle liepen de belichtingstijden uiteen van 0,001 tot 0,1 seconde (dat laatste is te lang om bewegende objecten scherp te krijgen).

Speciaal ontwikkelde software plakt de beelden netjes aaneen en corrigeert bijvoorbeeld verschillen in helderheid. Op dit moment zijn de lenzen van de camera nog van plastic. Aan een camera met glazen lenzen, die een nog betere resolutie geven, wordt gewerkt.

Projectleider David Brady vertelt dat zijn gigapixelcamera bij deze opnamen nog niet op volle sterkte was: het maximum is 200 microcamera’s. De reden: „We hadden driehonderd microcamera’s gebouwd, maar we vonden het leuker om daarmee twee AWARE’s in te richten. Komende herfst bouwen we er nog meer. Misschien hangen we er een paar helemaal vol.”

    • Hester van Santen