Kijk het EK gewoon lekker thuis op de bank. Net als de Nederlanders!

Bovenstaande poster duikt overal in Berlijn op. Niederlage in plaats van Niederlande. Foto AFP / John Macdougal

Met lood in mijn schoenen ging ik cappuccino bij ‘m halen vanmorgen. M’n bakker in Berlijn, vlakbij kantoor, heeft zich echt de hele week verheugd op deze ontmoeting. Kan niet anders. Ik duwde de deur voorzichtig open en wilde heel stilletjes naar binnen sluipen. Maar het was al te laat.

“Du! Armer! Was war los mit den Holländern? Hahaha!”
Ik had nog geen woord gezegd.
“Ehm, Cappuccino bitte.”
Hij bleef maar lachen. Liep om de toonbank heen, gaf me een hand en ik kreeg een klap tegen m’n schouder. Ik denk dat er nog nooit iemand op maandagochtend met zo’n schaterlach is opgestaan.
“Weet je hoe Rafael vanaf nu van achteren heet? Van der Heimfahrt.” En wéér die lach.
“Ehm, ja. Énig. Rafael van der terugreis. Hartstikke leuk allemaal. Doe mij nou maar die cappuccino..”
“Ik heb nog naar buiten staan kijken of ik die stoet oranje caravans uit Oekraïne voorbij zag komen afgelopen week. Ik had ze dolgraag uitgezwaaid!”
“…”
Nou ben ik vroeg in de ochtend al niet bepaald die vrolijk fluitende ‘pluk-de-dag!’-man, dus als je dan ergens niet op zit te wachten is het een Duitser met leedvermaak. Over míjn rug heen, ook dat nog.

Helaas horen Duitsers aan mijn accent altijd direct waar ik vandaan kom. Zo ook afgelopen vrijdag, toen ik enkele Duitse fans mocht interviewen na de klinkende zege op Griekenland. Werkelijk niemand die zijn kans liet liggen om mij als Nederlander nog éven een fijne trap na te geven. Dat sarcasme, de slechte woordgrappen, die clichés. Laat-me-met-rust.

Het maakt zo’n voetbaltoernooi voor iedereen hier nóg leuker. In Gdansk liepen er afgelopen weekend Duitsers rond met “Ohne Holland” op de achterkant van hun Duitsland-shirt. Véél grappiger dan Schweinsteiger of Gomez op je rug. Tssss.

De Duitse Mediamarkt adverteert sinds vorige week met de geweldige slogan: “Kijk het EK gewoon lekker thuis op de bank! Net als de Nederlanders!” en onderstaande poster duikt overal in Berlijn op. Niederlage in plaats van Niederlande.

Alsof het allemaal nog niet erg genoeg was om in dat afgrijselijke stadion in Charkov drie wedstrijden lang getuige te zijn van de slechtste prestatie van Nederland op een groot toernooi in de geschiedenis. Krijg je in je eigen stad ook nog eens op elke hoek van de straat de hoon over je heen.

Ik begin spontaan naar het einde te snakken. Weer terug naar de realiteit, toen we het over Berlijnse vliegvelden hadden die maar niet opengingen of een crisis die Europa naar de afgrond sleept. Maar ik vrees dat ik nog een week lang midden in de Duitse euforie moet zien te overleven.

De cappuccino-bij-de-bakker-boycot gaat…nú in.

    • Tim de Wit