ik@nrc.nl

Donderdagavond bezoek ik met mijn man een opera in de Stopera van Amsterdam. Net voordat de voorstelling begint, zie ik Adriaan van Dis zitten.

Ik voel me eerst blij door het weerzien van een bekende. Maar dan voel ik het wegebben van het feest der herkenning.

Wekenlang heb ik met Van Dis in Indonesië meegereisd, in het land waar hij het meest nooit is geweest. Ik was aan de buis gekluisterd.

Ik realiseer me dat hij een bekende van mij is geworden, terwijl ik voor hem een onbekende ben gebleven.

Ook een ikje maken? Stuur maximaal 120 woorden naar ik@nrc.nl

    • Esther van der Kaag