Hopen op een flow in Londen

De Nederlandse springruiters zijn op weg naar Londen. Op het CHIO in Rotterdam was er een Nederlandse winnaar, maar viel het doek voor Jeroen Dubbeldam.

ROTTERDAM - Chio in Rotterdam tijdens de springwedstrijd. COPYRIGHT ROBIN UTRECHT

Hij had er niet eens vol voor gereden, vertelde ruiter Marc Houtzager na afloop van het door hem gewonnen CHIO Rotterdam. Zijn paard Tamino was lang geblesseerd en reed in Rotterdam pas zijn eerste grote wedstrijd. „Ik wilde niets forceren en geen risico’s nemen.” Tot zijn verbazing zag Houtzager dat alle ruiters na hem in de barrage langzamer waren of strafpunten verzamelden. Zijn prestatie bleek genoeg voor de zege en 50.000 euro prijzengeld. „Dit had ik nooit verwacht”, zegt hij. Voor de 41-jarige Houtzager is het de grootste zege uit zijn carrière.

Het zat de springruiters niet mee, gisteren in Rotterdam. Waar de dressuurpaarden een dag eerder nog onder een stralend zonnetje hun kunsten mochten vertonen tijdens de kür op muziek, was het zondag nat in het Kralingse Bos. Erg nat. De regen kwam grote delen van de dag met bakken uit de hemel en zorgde samen met de krachtige wind voor veel lege plekken op de tribunes.

Onder die moeilijke omstandigheden moest Rob Ehrens, bondscoach van de springruiters, beoordelen welke Nederlandse combinaties op dit moment het best in vorm zijn. Over veertien dagen maakt Ehrens bekend welke vier ruiters Nederland in augustus zullen vertegenwoordigen tijdens de Olympische Spelen in Londen. Het CHIO is een van de laatste „observatiemomenten”, zoals de bondscoach het zelf omschrijft.

Voor Ehrens was het een dag van tegenstellingen. Een Nederlandse winnaar en een uitstekende zesde plaats van het jonge talent Hendrik-Jan Schuttert zorgden voor vreugde in het Nederlandse kamp, maar toch was de stemming na afloop somber.

Dat kwam door Jeroen Dubbeldam. De olympische kampioen van Sydney (2000) viel na een teleurstellende landenwedstrijd vrijdag ook tegen in de individuele wedstrijd. Voor Dubbeldam reden om de eer aan zichzelf te houden en zich terug te trekken als kandidaat voor het Nederlands team in Londen. „Op deze manier heeft het geen zin”, treurde Dubbeldam. „Het paard is niet stabiel genoeg. Dat moet je accepteren.”

Dat paard is Utascha, waar Dubbeldam pas sinds november vorig jaar mee samenwerkt. Dubbeldam had in het paard Simon tot november vorig jaar een toppaard tot zijn beschikking en gold als medaillekandidaat voor Londen. Tot Simon door de eigenaren werd verkocht aan een Amerikaanse familie.

Topruiter Dubbeldam zat opeens zonder paard. Toen eind vorig jaar het aanbod kwam om de merrie Utascha over te nemen van zijn landgenoot Eric van der Vleuten, ging Dubbeldam dan ook akkoord. Liever een kleine kans op de Spelen dan helemaal geen kans.

Naar nu blijkt was een half jaar te kort om aan Utascha te wennen, erkent ook Dubbeldam. „Je loopt samen tegen problemen aan waarvan je niet weet hoe je die op moet lossen. Het heeft tijd nodig om een paard echt te leren kennen. Die tijd was er niet. Nu moet je ook zo eerlijk zijn om te zeggen dat het niet goed genoeg is voor de Spelen.”

Door de naam Jeroen Dubbeldam kan Ehrens dus een streep zetten. Geen reden voor de bondscoach om de doelstellingen aan te passen. „We gaan voor goud in de landenwedstrijd”, klinkt het ambitieus. „Met de ruiters die wij tot onze beschikking hebben, is dat een realistisch doel.”

De resultaten lijken die doelstelling te bevestigen. Nederland stond tot dit weekend eerste in de Nations Cup en Ehrens heeft een brede groep ruiters waar hij uit kan kiezen.

Toch weet Ehrens dat de situatie in Londen helemaal anders kan zijn. „We hebben met levend materiaal te maken”, vertelt hij. „Je hoopt altijd dat de ruiters en paarden samen in een flow komen en die dan vasthouden, maar het blijft onvoorspelbaar.”

Samen met de verzorgers en dierenartsen probeert Ehrens op weg naar de Spelen toeval uit te sluiten. „Een paard kan niet praten, kan niet vertellen wat hem mankeert. Daarom zijn die verzorgers zo belangrijk in ons team. Zij kennen die paarden door en door en weten wat ze nodig hebben. Als er iets mis is met de paarden, dan weten zij dat.”

Op die manier probeert Ehrens zich niet te veel te laten afleiden door een mindere prestatie. „Als je die paarden kent en ziet dat ze zich goed voelen, hoef je bij een slechte wedstrijd niet met je handen in het haar te zitten. Ik beoordeel die combinaties over een langere periode.”

Over de precieze samenstelling van zijn selectie wil Ehrens nog weinig kwijt. Maar om Marc Houtzager lijkt de bondscoach niet meer heen te kunnen. De ruiter was tijdens de Spelen van 2008 met de zevende plaats de beste Nederlander in de springwedstrijd. Met de zege in Rotterdam laat hij zien de topvorm een maand voor de Spelen gevonden te hebben. Toch blijft Houtzager zelf voorzichtig. „Ik reken nergens op. Maar ik denk in elk geval niet dat ik na vandaag minder kans maak op de Spelen.”

    • Arman Avsaroglu