Arrogant

En daar was Arsène Wenger weer. Le Boss. De trainer van Arsenal, dat weer geen grote prijs won. De trainer zonder functie op het EK.

Afgelopen zaterdag gaf hij een bemoeizuchtig interview aan De Telegraaf. Wenger nam het op voor zijn lievelingsspeler Robin van Persie. Wenger had de groepsfase van het Nederlands elftal grondig bestudeerd en kwam tot de conclusie dat Van Persie de beste spits van het toernooi was.

Hij ging het nog één keer uitleggen: „Je hebt de spitsen-spits en de voetballende spits.” De spitsen-spits, zo begreep ik, dat zijn de domme sukkels die alleen maar goals willen maken. In de buurt van het doel blijven en rammen maar. Le Boss zag liever voetballende spitsen. Hij noemde Benzema (afgelopen zaterdag zwak tegen Spanje) en Van Persie. Wenger is de enige die het Rotterdamse wonderkind nog begrijpt.

Alle supporters, kenners en journalisten van Nederland werden in de schoolbanken gezet. Wenger: „Als je hebt opgelet, heb je gezien dat hij technisch en tactisch prachtige acties en loopacties had. Op een aantal cruciale momenten kreeg hij alleen de bal niet.”

Als je hebt opgelet?

We hebben dus gewoon zitten suffen. Dom van ons, Nederlanders. Alleen maar naar de bal zitten staren en het genie Van Persie over het hoofd gezien.

Van Persie, alleen voor de keeper, komt niet tot scoren. Wat een gemiste kans. Verkeerd gezien, De Jong. Volgens Wenger viel dit in de categorie „onbegrepen loopactie”.

In een herhaling zag ik bij een schot van Van Persie de graspollen door de lucht vliegen. Je kreeg medelijden met de grasverzorgers van Charkov. Hoe kregen ze die krater ooit nog volgestort en aangestampt? Ook verkeerd gezien. Volgens Wenger maakte Van Persie „een technisch prachtige actie”.

En verdomd, als je het strijkkwartet van Bartók eronder zette en in extreme vertraging alle plaggen als ufo’s rond de bal zag cirkelen, kon je niet anders dan constateren dat deze voetballer buitenaardse kwaliteiten bezat.

Wenger sprak zich in het interview niet uit over het belincident. Van Persie stond vlak na de wedstrijd tegen Denemarken met zijn telefoon langs de zijlijn. Daar kwam veel kritiek op. Wenger ziet het ongetwijfeld anders. Alleen de allergrootsten kunnen na een verloren duel zich in een minuut vermannen en eens lekker een potje gaan ouwehoeren.

Wenger en Van Persie. Ze vertrouwen blind op elkaar, zoals de boven- en onderman in hun circusact. Hun monsterverbond heeft tot hoogstandjes geleid in wedstrijden van Arsenal. Van Persie werd verkozen tot Engels speler van het afgelopen seizoen.

Zaterdag stond in deze krant een stelling: Van Persie functioneert alleen als het hele elftal naar hem is gevormd, zoals bij Arsenal. Ik denk dat het klopt. Je zou ook kunnen zeggen dat de gevoelige Van Persie alleen goed speelt als hij geen kritiek te duchten heeft.

Van mij mag Wenger het proberen bij het Nederlands elftal. De grote Van Persie in de spits en om hem heen tien dienstbare spelers, zonder naam achterop het shirt. Iedereen houdt zijn mond. Alleen Robin praat. Met Wenger.

Als dat project zou slagen, was ik in één klap verlost van mijn offensieve houding tegen een Fransman die zich op het arrogante af met andermans zaken bemoeit.

Wie belt Wenger?