Van de Herengracht tot aan Istiklal - een smartlap -

Zeg eens, canim sevgilim

worden onze kastanjes nog altijd verkocht?

Zet jij soms onze voetstappen nog

in Üsküdar, Eyüp en Taksim? En verder, lieveling, leef je nog?

Zeg me, canim bitanem

nu alle straten zijn achtergelaten

is het waar dat de stad nog maar een lege echo is van ons samen nu jij de resten hebt weggevaagd?

Zeg me

zwemt er nog vis onder de brug tussen Galata en Eminönü? Klopt het dat ook daar, onder water al je doodsheid om zich heen grijpt nu?

Ik wandel op en neer met mijn lief

van de Herengracht tot aan Istiklal.

Ik had me een gapende kloof voorgesteld

maar alles versmelt – alleen jij niet.

Zeg me dan iets, zeg, sms me:

wat moet ik in godsnaam doen

om nog een letter te ontvangen

in Amsterdam vanuit Istanbul?

Zeg het me, want ik wacht al zo lang

misschien was je bang, ging alles te snel

misschien is een liefde op afstand voor jou

wel helemaal niets – maar voor mij wel.

Ik wandel op en neer met mijn lief

van de Herengracht tot aan Istiklal.

Ik had me een gapende kloof voorgesteld

maar alles versmelt – alleen jij niet.

Nog altijd wandel ik hele dagen

hand in hand, heen en weer

over de Istiklal met mijn lief

waar ik de tram, alle mensen, negeer

waar ik al wandelend niets wilde zijn

dan een tric-trac-spel voor onze vingers

waar we rondgingen met handen, lippen

om onze afstand tot nul af te dingen.

Kom, sevgilim, loop met mij nog één maal door je doodstille stad.

Kom naar de Bogaz voor simit en çay.

Kom, hou me vast voor de nacht, voor de zwarte

nacht als een brand bij ons binnenwaait.

Ik wandel op en neer met mijn lief

van de Herengracht tot aan Istiklal.

Ik had me een gapende kloof voorgesteld

maar alles versmelt – alleen jij niet.

Ramsey Nasr

Dit lied is vanavond te horen op het Grote Levenslied Festival, met Turkse en Nederlandse muziek en poëzie, vanaf 20.30 uur, MC Theater, Westerpark, Amsterdam.

    • Ramsey Nasr