Thaise taalles, skydiven, olifanten

Wie? Karoline Mess, 19 jaar, Valkenburg aan de Geul

Tussenjaar: 5 maanden Thailand, Bali, Australië en Nieuw-Zeeland

‘Ken je dat verhaal van die dingo die een baby had vermoord? Toen ik in Australië met een vriendin in een tent lag, ging ’s nachts de rits open en stak ineens zo’n wilde hond z’n kop naar binnen. Ik lag met m’n hoofd bij de ingang en verstijfde van angst, maar ik dacht op dat moment wel al: dit is een goed verhaal voor thuis.

Verder heb ik me eigenlijk nooit onveilig gevoeld. Het hangt er wel vanaf waar je naartoe gaat, in Zuidoost-Azië zijn de mensen heel vriendelijk. In Nieuw-Zeeland had ik soms wel het idee dat ze ons, als we bijvoorbeeld naar een supermarkt vroegen, met opzet naar een dure winkel stuurden. Maar bedreigend was het nergens.

Na mijn vwo ben ik eerst vijf maanden bij de post en Albert Heijn gaan werken om naar het buitenland te kunnen. Mijn moeder vond het een plezierreisje. Waarom ga je niet gewoon studeren, zei ze. Mijn vader vond het wel goed, ik kon van hem ook een deel van de kosten, zo’n 17.000 euro, lenen.

Ik moet eerlijk zeggen, het ging me vooral om de lol. Maar ik heb ook een paar weken vrijwilligerswerk gedaan, in een weeshuis en bij een olifantenopvang in Thailand. Ik ben in Thailand, Bali, Australië en Nieuw-Zeeland geweest en heb onderweg van alles gedaan, van Thaise taalles tot een fitnessbootcamp. Skydiven en bungeejumpen vond ik heel gaaf, maar na vijf maanden, toen ik alles al gezien had, was ik toch nog onder de indruk van Milford Sound, de mooiste plek op aarde zeggen ze, een fjord met steile rotsen er omheen in Nieuw-Zeeland.

Het meest trots ben ik niet op dat skydiven of zo, maar dat ik zelf de keuze heb gemaakt om in dat vliegtuig te stappen. De eerste paar maanden reisde ik alleen, dat was best zwaar, ik ben sowieso nogal heimwee-achtig aangelegd. Maar nu ben ik blij dat ik dat gedaan heb. In je eentje reizen is echt heel anders, je staat veel meer open voor andere mensen, je legt veel meer contact.

Ik ben helemaal niet bang dat ik hier de draad niet kan oppakken. Ik heb ook al eens een half jaar high school in Canada gedaan, daarna moest ik in één jaar de laatste twee vwo-klassen doen. Toen kon ik de knop ook goed omzetten. In dit jaar ben ik onafhankelijker en zelfstandiger geworden, ik ben nu echt klaar om te studeren.”

    • Martine Kamsma