Koe en kip

Altijd leerzaam om op reis aan kunst & cultuur te doen, stelt Ivo Weyel.

Als onze ministers wat meer op reis gingen, hadden ze de oplossing voor de kunstbezuinigingen in het buitenland kunnen vinden, in de Hayward Gallery in Londen. Daar is de expositie Invisible te zien, over onzichtbare kunst. Lege zalen, kale muren, ongevulde schilderijlijsten. Bezoekers lopen rond en kijken nergens naar, want er hangt niks. Of eigenlijk, er hangt wel kunst, maar je ziet het niet. Zoals bijvoorbeeld Gianni Motti’s tekeningen die hij maakte met onzichtbare inkt. Of Yves Klein’s denkbeeldige werk The Void, dat bestaat uit een lege zaal waarin de gedachte ‘hangt’ voor een schilderij dat hij nooit heeft gemaakt. En Teresa Margolles’ Air, zijnde een lege zaal die kouder aanvoelt dan de andere omdat de airco er hoger staat ter nagedachtenis aan slachtoffers van Mexicaanse straatmoorden. Ik zou zeggen, heren ministers, gaat dat (niet) zien. Het kan nog tot 5 augustus. Entree: acht pond. Misschien ook een suggestie voor de openingsexpositie van het almaar duurder wordende Stedelijk Museum?

Het is altijd leerzaam om op reis aan kunst en cultuur te doen. Kunst zegt iets over de mens in het algemeen en over de plek waar je bent in het bijzonder. Neem Art Basel, de belangrijkste kunstbeurs van dit moment, gehouden in Basel, Zwitserland, het land van banken en geld. Daar rept niemand over de kunst, maar louter over de prijskaartjes. Daar gonst het op de beursvloer of de Gerhard Richter wel of niet verkocht is voor het recordbedrag van 25 miljoen (ja dus). En of de Mark Rothko de gevraagde 78 miljoen gaat opbrengen, een koopje, want vorige maand werd een andere Rothko geveild voor 86,9 miljoen.

Wat zal die arme Rothko zich de laatste tijd hebben omgedraaid in zijn graf. Hij haatte geld en alles wat daarmee te maken heeft. Ooit nam hij in de jaren vijftig de opdracht aan om schilderijen te maken voor The Four Seasons, toen New Yorks duurste restaurant, maar alleen omdat hij hoopte dat zijn werk de „eetlust zal bederven van elke son of a bitch die er ooit gaat eten”.

Zoiets moet Damien Hirst ook gedacht hebben, toen zijn Cock and Bull werd geïnstalleerd in het nieuwe Londense restaurant Tramshed. Cock and Bull bestaat uit een echte koe met een kip op zijn rug, vers gehouden in formaldehyde. Je kunt de ober anatomisch aangeven welk deel van de koe of kip je graag op je bord wilt. Een hele kan ook: de geroosterde Woolley Park Farm scharrelkip (25 pond) is een echte aanrader.