Journalist die nepschot monteerde in Haïti-reportage doet zijn verhaal

VRT-verslaggever Robin Ramaekers net voor het erin gemonteerde pistoolschot. Foto YouTube

De Vlaamse verslaggever Robin Ramaekers kwam bijna twee jaar geleden in opspraak. Hij monteerde een pistoolschot in een reportage over de uitbraak van Cholera in Haïti na de aarbeving in 2010. Maar er werd niet geschoten, er werd een steen gegooid. Tegenover De Standaard vertelt hij eenmalig zijn verhaal.

Ramaekers wilde niet de waarheid manipuleren, er werd wel daadwerkelijk geschoten door VN-vredessoldaten. Alleen niet op dat moment, vertelt hij aan de Vlaamse krant. Bekijk hieronder naar de reportage:

Het ‘schietincident’ op 1.37 minuten:
http://youtu.be/FQtOUombHFc

Waarom dat schot in de reportage monteren? Op het gewraakte moment duikt Ramaekers weg voor een steen, die niet meer terug te zien was op de uiteindelijke opnames. In de monteerkamer besluit hij de knal eronder te zetten. Ramaekers:

‘Wij waren daar toevallig in beland, als enige journalisten. Plots werd dat een relevant verhaal. Een ongeschreven regel wil wel dat je in buitenlandreportages voor het journaal ook een statement voor de camera opneemt. Dat was daar niet evident. Pas bij de derde poging kon ik afronden. Net op dat moment zag ik dat een steen naar mijn hoofd kwam gevlogen en ik dook weg. Ik vroeg of alles er wel goed opstond. De cameraman bekeek de opname in zijn zoeker, zei dat ik net de laatste zin had uitgesproken voor ik wegdook en dat we het statement best konden gebruiken.’

‘Maar bij de montage was de steen helemaal niet te zien. Dat leverde een vreemd beeld op, want waarom duik ik dan weg? Toen kregen we een briljant idee: je kan ook schrikken van een knal. Je zag achter mij blauwhelmen staan, die daar ook echt hadden geschoten. En met het geluid van een geweerschot eronder geschoven, werkte het beeld wel. In het item dat ik toen meteen daarna over hetzelfde onderwerp voor Terzake maakte, is in de verste verte geen sprake van enig incident waarin op mij wordt geschoten. Mijn enige stommiteit is dat ik me voor Het journaal heb laten meeslepen: ik wilde dat het vormelijk werkte. En anders hadden we geen statement.’

Hoewel in eerste instantie na de ontdekking van deze manipulatie om het ontslag van Ramaekers werd geroepen, is hij nog steeds in dienst voor de VRT. Ramaekers vertelt aan De Standaard dat zijn gedrag misschien niet sjiek was, maar ziet het incident nog altijd als iets wat iedereen had kunnen overkomen. Ramaekers:

“Iedereen die mij een warm hart toedroeg, was van de hand Gods geslagen. Ook voor de redactie van Terzake was het superpijnlijk. Iedereen heeft recht op een mening over wat is gebeurd, maar om te begrijpen hoe zoiets kan, moet je toch in dat soort omstandigheden hebben gewerkt. Je bent dan niet altijd helder van geest.”

    • Hans Klis