Een kabinet in drie dagen

Stel je voor: je leidt de grootste partij in een land dat financieel en sociaal aan de rand van de afgrond staat – Griekenland – en je moet voor het eerst in je politieke leven een coalitieregering vormen. Wie vraag je dan om advies?

De Belgen.

Oud-premier Wilfried Martens onthulde deze week in het Vlaamse televisieprogramma Ter Zake dat „leidende figuren” uit de Griekse partij Nieuwe Democratie waren komen vragen hoe je dat doet: een land regeren met meer dan één partij. Martens moest er zelf om glimlachen: kennelijk zijn de Grieken onder de indruk omdat België met al zijn politieke problemen toch steeds zo’n regering kan vormen.

Martens is voorzitter van de Europese Volkspartij van christen-democratische partijen. Nieuwe Democratie, die vorige week de verkiezingen in Griekenland won, hoort daarbij en Martens kent partijleider Antonis Samaras al meer dan twintig jaar. „Mij werd gevraagd wat de kenmerken zijn van een coalitieregering en aan welke vereisten die moet voldoen. Ik zei: ‘De eerste minister moet het vertrouwen hebben van alle regeringspartijen. Daar is de stabiliteit van zo’n regering op gebouwd’.”

Zou België ook iets van de Grieken kunnen leren? Op woensdagmiddag twitterde Yves Desmet, politiek hoofdredacteur van De Morgen: ‘Drie dagen (!) na de verkiezingen vraagt een Belgische (!) radiojournalist aan correspondent waarom de Grieken nog steeds geen regering hebben’. Griekenland had op woensdagavond een regering. De regering van Elio Di Rupo kwam er pas na 541 dagen.

België had wel veel eerder dan Groot-Brittannië door dat rijke Fransen hun land misschien ontvluchten als ze van president Hollande extra veel belasting moeten betalen. Deze week zei de Britse premier David Cameron, op de bijeenkomst van de G20 in Mexico, dat Fransen met veel geld van harte welkom zijn in zijn land. Op de Belgische televisie hadden makelaars al tijdens de Franse verkiezingscampagne laten zien hoe mooi en veilig de huizen zijn in Brussel, waar je een supersnelle treinverbinding hebt met Parijs.

Franstalige media in België berichten vaak en veel over Frankrijk. De krant Le Soir had deze week een verhaal over een top in het najaar over Franstaligheid, in Congo. Het is niet zeker of Hollande erbij is en volgens Le Soir zal president Kabila boos zijn als Frankrijk wegblijft.

In Vlaanderen waren de Groenen boos omdat de Vlaamse minister-president Kris Peeters niet in Rio de Janeiro was voor de top over duurzaamheid. Dat is dan weer geen nieuws in Wallonië.

In België gaan Vlaanderen en Wallonië zelf over het milieu en dus kwam De Standaard net voor de bijeenkomst in Rio de Janeiro met een pagina over de – niet al te beste – toestand van het milieu in Vlaanderen. Le Soir had twee pagina’s over ideeën en initiatieven om het milieu te verbeteren, met als kop: ‘Zij zijn Belgen en ze wedden op het duurzame’.

Belgen? Een idee uit Vlaanderen was er niet bij.

    • Petra de Koning