De huisarts met de botoxspuit

Een kleine maar groeiende groep huisartsen biedt botox, fillers en ooglidcorrecties. De klant betaalt zelf. „Zie het als verfraaiing.”

Huisarts Cornelis Poortvliet spuit botox in bij een vrouwelijke cliënt. Foto Rien Zilvold

Huisarts Cornelis Poortvliet heeft het druk. Eind mei heeft iedereen vakantiegeld gekregen en nu loopt het storm in zijn praktijk.

Deze maand komt er elke dag wel iemand voor een opknapbeurt. Botox in de voorhoofdrimpels, een filler voor de lippen, even die lijnen rond de neus wegwerken. Poortvliet wordt er gelukkig van: zijn cliënten zijn zo dankbaar, zegt hij. Dat geeft echt voldoening.

In zeven jaar tijd heeft Cornelis Poortvliet (46) een bloeiende botox- en fillerspraktijk opgebouwd, naast zijn huisartspraktijk. In een groot gezondheidscentrum in Alphen aan den Rijn ontvangt hij klanten uit heel Nederland, zelfs uit België. Zo’n tweehonderd per jaar. 90 procent vrouwen, 10 procent man. Ze vinden hem via zijn website en mond-tot-mondreclame. „Als ze blij zijn, komen ze terug”, zegt hij. En dan opgewekt: „Ze komen allemaal terug.”

Poortvliet is zijn tijd vooruit. Andere huisartsen beginnen ook aan de injectables. De vraag ernaar groeit en ook al heeft het niets met ziekte te maken, de ingreep is wel medisch: botox wordt ingespoten onder de huid.

Zo’n honderd (van de 10.000) huisartsen in Nederland doen aan injectables, schat de oprichter van de site Huisartskliniek.nl . Sinds vorig jaar verwijst die belangstellenden naar huisartsen die kleine cosmetische ingrepen doen. De Doesburgse huisarts Natale Adamo en zijn echtgenote runnen de site. Zij geven injectable-trainingen aan huisartsen, maken reclame bij schoonheidsspecialisten – ‘veilig en vertrouwd, dicht bij huis’ – en verwijzen belangstellenden door naar huisartsen in hun regio. Er staan dertien adressen op de site; voor de zomer zullen dat er twintig zijn, vertellen de oprichters.

Rimpels verdwijnen met botox ongeveer zes maanden, daarna moet de klant zich opnieuw laten inspuiten. Door botox verslappen spiertjes tijdelijk, waardoor de plooi in de huid (tijdelijk) verdwijnt. Fillers zijn stoffen die rimpels opvullen. Ze gaan langer mee, anderhalf tot drie jaar, en zijn duurder.

Cornelis Poortvliet is een slanke, goedverzorgde man. Het spuiten en vullen is meer dan een hobby, zegt hij. Eerder een passie. Hij leest alles wat erover te lezen valt, volgt nascholingscursussen en besteedt er vele vrije uren aan. „Ik wil er steeds beter in worden. Dat is mijn doel: er zo goed mogelijk in worden.” Een klein deel van zijn clientèle is ook gewoon patiënt bij hem als huisarts.

Hij kan heel enthousiast worden van een flesje inspuitmiddel, zoals dat van Restylane. Hij noemt het „de Rolls-Royce” onder de injectables. Eén spuitje Restylane begint bij 225 euro. De prijzen in zijn praktijk variëren van 175 euro (eenmalige botox-injectie) tot 650 euro voor een ooglidcorrectie, inclusief voor- en nacontrole.

Het huisartsenwerk, zijn eigenlijke beroep, is „vooral praten met patiënten”, vertelt Poortvliet. Maar hij wil ook wat met zijn handen doen. Iets mooier maken, met tastbaar resultaat.

Plastisch chirurgen verzetten zich tegen de groeiende groep basisartsen (die geneeskunde hebben gestudeerd maar zich niet hebben gespecialiseerd) en huisartsen die aan cosmetische chirurgie doen. Onlangs publiceerde de Nederlandse Vereniging van Plastisch Chirurgen een richtlijn die haar leden verbiedt in privéklinieken te werken waar ook basisartsen cosmetische chirurgie uitvoeren. Bestuurslid Hans Pieter van Not zei erover in deze krant: „We moeten als beroepsgroep een grens trekken. We willen de patiënt beschermen. De patiënt heeft geen idee wie bekwaam is en wie niet. Als je de cv’s van die ‘cosmetische artsen’ bekijkt, dan klinkt dat indrukwekkend. Maar dan ben je nog geen plastisch chirurg. Je kunt misschien wel goed spuiten maar je kunt een patiënt vooraf niet goed voorlichten over alle verschillende behandelingsmogelijkheden. Alleen een medisch specialist weet welke gevolgen ingrepen kunnen hebben en welke ingreep dus het beste is.”

Huisartsen zijn hoger opgeleid dan basisartsen. Dat zij botox en fillers inspuiten, is volgens de plastisch chirurgen tot daaraan toe. Maar chirurgische ingrepen als ooglidcorrecties zouden ze volgens de chirurgen echt niet moeten doen. Er kunnen tal van complicaties optreden, zoals ontstekingen en nabloedingen. Ook verkeerd ingespoten botox kan overigens een ‘hangend oog’ veroorzaken. Fillers hebben soms ook bijwerkingen. Zoals littekenvorming, irritaties, een vlekkerige huid en bobbels. Poortvliet realiseert zich dat. „Ik werk heel zorgvuldig, met de beste producten. Ik doe het al zeven jaar. Door een zorgvuldige patiëntenselectie heb ik eigenlijk nooit klachten of complicaties.”

Het begon met een paar „ijdele” familieleden die van hun rimpels afwilden en tegen hem zeiden: jij kunt dat toch wel bij mij doen? Poortvliet lacht. „Ik dacht: waarom niet?” In de stoel van de tandarts, verderop in het gezondheidscentrum, behandelt hij zijn klanten. Een botoxinjectie doet hij soms even tussendoor, maar voor een ooglidcorrectie is hij wel twee uur bezig.

Stimuleert hij niet dat zijn patiënten een onbegonnen strijd aangaan met de ouderdom? Welnee, zegt Poortvliet. „Mijn klanten wéten dat ze oud worden. Daar gaat het niet om. Zie het als verfraaiing. Kwaliteit van leven. De volgende stap na de schoonheidsspecialist. Dat is toch ook volkomen geaccepteerd.”

Een van zijn unique selling points is PRP, voor de lijntjes rond de ogen. PRP? Hij wijst naar een kleine centrifuge in de hoek van zijn spreekkamer. Poortvliet neemt wat bloed af bij de klant en dat gaat in die centrifuge. Daar worden de bloedplaatjes in het bloedplasma ‘geactiveerd’ en grotendeels gescheiden van de rode en witte bloedcellen. Vervolgens injecteert hij de geactiveerde bloedplaatjes. Het geeft een „frissere, gladdere en jongere huid”.

Op tien plekken in Nederland wordt PRP aangeboden, vooral in klinieken voor cosmetiek. Poortvliet is de goedkoopste, zegt hij. Sowieso zijn huisartsen goedkoper dan grote klinieken, zegt hij, voor alle ingrepen.

Hoe dat kan?

„Deze hele setting, de huisartsenpraktijk, heb ik al. Dat wordt betaald. Dus ik hoef voor cosmetische ingrepen geen hoge bedragen te vragen aan de klanten.” Dat doet hij ook niet graag, omdat de cosmetische klant niets vergoed krijgt. Die betaalt de behandelingen uit eigen zak. Met het vakantiegeld.