Verontrustende patiënt kan prachtig zingen

Dolhuys Kermis van Opera2day m.m.v. Vox Luminis. Gezien: 21/6 NEBO-Ziekenhuis Den Haag. Herh. t/m 24/6. www.opera2day.nl

Tegen betaling naar gekken kijken: voor menig 16de- en 17e-eeuws dolhuis was dit volksvermaak een goede inkomstenbron. Bezoekers konden zich vergapen aan krankzinnigen, verslaafden, en wellicht een enkele melancholiepatiënt.

Die melancholici werden door de componisten van hun tijd niettemin serieus genomen, zoals blijkt uit de Dolhuys Kermis van Opera2day, een prachtige mix van locatie- en muziektheater. In een luguber voormalig ziekenhuis in Den Haag kom je diverse ‘patiënten’ tegen. Ze lijden aan uiteenlopende syndromen maar kunnen gelukkig prachtig zingen.

Zo denkt een van de patiënten dat ze Mary Stuart is, en zwaait ze in haar cel gevaarlijk met de mouwen van haar dwangbuis onder het zingen van Carissimi’s Lamento della regina Maria Stuarda. Op zolder staart een depressieve man naar een hoop puin, terwijl hij een gregoriaans klaaggezang aanheft. En in de bloedbesmeurde keuken zet een vrouw een enorme pot op het vuur. Verontrustend: haar Lamento della madre ebrea verhaalt van een moeder die haar eigen kind wil verorberen.

Eerst goed luisteren, in plaats van meteen op te sluiten. Dat is de moraal van Dolhuys Kermis. Maar Opera2day laat ook zien hoe je met weinig middelen schitterende scènes kunt bouwen. Hoogtepunt is Monteverdi’s Lamento della nimfa, geplaatst in een donkere gang die transformeert tot onderwaterwereld. De sopraan verdrinkt in haar liefdesverdriet, het publiek ook.