Dibi op plek 10, en op 2 staat nu de ervaren Van Ojik

Op de lijst van GroenLinks staan weinig verrassingen. Op Bram van Ojik na, gepokt en gemazeld in de partij, en in 1993 ook Kamerlid.

Tofik Dibi staat op de 10de plaats van de kandidatenlijst van GroenLinks. Die plek had hij zelf gevraagd, nadat hij het lijsttrekkersreferendum had verloren van Jolande Sap. Foto Merlin Daleman

Geen jonge hond, geen frisse nieuwe politiek, maar de „ervaren, betrokken en veelzijdige” Bram van Ojik staat na Jolande Sap op de kandidatenlijst van GroenLinks. Aan het begin van de middag zou de partij de hele lijst presenteren.

Bram van Ojik (57) is gepokt en gemazeld in Den Haag én bij GroenLinks vanaf het eerste begin. Als voorzitter van de Politieke Partij Radikalen, de PPR, was Van Ojik betrokken bij de fusie van vier kleine partijen die samen GroenLinks werden. En bijna twintig jaar geleden, in 1993, zat hij al een jaar in de Kamer. In 1994 stond hij bij de verkiezingen op plek zeven, maar toen kreeg GroenLinks slechts vijf zetels.

Nu staat Van Ojik dus op plek twee, vooral vanwege zijn kennis van het buitenland, zegt de voorzitter van de kandidatencommissie, Tof Thissen. „Nadat Mariko Peters zich had teruggetrokken, moesten we dat gat aan kennis vullen.” Van Ojik werkt momenteel als directeur sociale ontwikkeling op het ministerie van Buitenlandse Zaken.

Tussen de regels door valt ook te lezen dat de fractie misschien wel een rustgevende factor kan gebruiken. In het aanbevelende stukje over Van Ojik staat dat de kandidatencommissie in hem „een rots in de branding” ziet, „die de fractie kan verbinden, dragen en mee kan sturen”. Een steun in de rug voor Jolande Sap, dus, in plaats van de anarchie en vrije fractie die haar uitdager Tofik Dibi beloofde tijdens de strijd om de lijsttrekkersplek.

De tweede plek van Bram van Ojik is meteen de enige échte verrassing op de lijst van GroenLinks. Zittende Kamerleden die hadden gezegd dat ze wilden doorgaan, staan allemaal in de toptien. Die kent naast Van Ojik twee nieuwe namen: Niels van den Berge en Corinne de Jonge van Ellemeet. Van die twee heeft ook Niels van den Berge al ervaring in de Kamer: hij verving Mariko Peters tijdens haar zwangerschap. Tof Thissen noemt de toptien een mix van generalisten en specialisten. „Waarom dit de beste volgorde is, dat laat zich niet in digitalen uitleggen. Dat is geen kwestie van nulletjes en enen.”

Verder valt op dat van de eerste tien alleen Jolande Sap zelf over financiële kennis beschikt, nu huidig Kamerlid Bruno Braakhuis zich heeft teruggetrokken. De nadruk ligt op groen, sociaal en cultuur. Nieuwelinge (en jonkvrouwe) Corinne de Jonge van Ellemeet bijvoorbeeld is nu adjunct-directeur van de Westergasfabriek in Amsterdam.

Het congres kan volgende week zaterdag de lijst nog aanpassen. Kandidaten kunnen zichzelf dan voor een hogere plaats op de lijst voordragen. Maar in de aanbevelende tekstjes laat de kandidatencommissie weinig twijfel of ze dat wel zou moeten doen. Over Arjan el Fassed (nummer 9) schrijft de commissie bijvoorbeeld dat hij de „zelfbewuste drive” mist om „toonaangevend te opereren in een kleine fractie”. Paulus de Wilt, nummer elf, zou ook vooral tot zijn recht komen „in een wat grotere fractie”. Over Volkert Vintges, plek zeventien: „Omdat hij nog onvoldoende ervaring heeft, draagt de commissie hem voor op deze plek.” Thissen noemt dat realiteitszin en nuchterheid. „Wij kijken ook naar de peilingen.” Daarin staat GroenLinks op vijf, soms zes zetels.

Grote vraag was nog: waar komt Tofik Dibi? Op plaats tien, zoals hij zelf vroeg nadat hij het lijsttrekkersreferendum had verloren. De kandidatencommissie schrijft droogjes dat Dibi „uitnodigt tot het politieke en publieke debat”. En: „Zijn solistisch optreden is tegelijk zijn kracht en in teamverband zijn kwetsbaarheid.”

    • Annemarie Kas