Zo is alimentatie nu geregeld

Partneralimentatie komt voort uit de wettelijke plicht van ex-echtgenoten om elkaar te onderhouden. Bij een scheiding kan een partner die zelf niet of nauwelijks inkomen heeft, vragen om alimentatie. Deze alimentatie staat los van de kinderalimentatie, een verplichting om zorg te dragen voor kinderen tot 21 jaar.

Partneralimentatie duurt maximaal twaalf jaar. Als ex-partners minder dan vijf jaar samen waren, duurt de alimentatie niet langer dan de duur van het huwelijk.

Zodra de partner die alimentatie ontvangt gaat samenwonen of trouwen, vervalt de betalingsplicht.

Ook kan de hoogte van de alimentatie veranderen als de ontvangende partner zelf een hoger inkomen krijgt.

Om de hoogte van de partneralimentatie vast te stellen, kijkt de rechter naar de behoefte van de ontvangende partij (de behoeftige). De welstand ten tijde van de relatie is daarbij bepalend.

Ook kijkt de rechter naar de draagkracht van de partner die alimentatie moet betalen (de onderhoudsplichtige). De rechter geeft de kinderen daarbij voorrang. Dat betekent dat er pas partneralimentatie wordt vastgesteld als daarvoor nog ruimte is na betaling van kinderalimentatie.

De betaalde partneralimentatie kan de onderhoudsplichtige van zijn inkomen aftrekken, zodat hij minder belasting betaalt. De ontvanger moet de alimentatie juist bij het inkomen optellen.