Minister Kamp maakt die oudere werknemers werkloos en arm

Bedrijven mogen simpeler oudere werknemers ontslaan. Wat moeten die werknemers nu, vraagt Kartika Liotard.

Ouderen moeten niet langer gevangen zitten in hun huidige baan, zei minister Kamp (Sociale Zaken, VVD) deze week bij de presentatie van zijn ontslagplannen. Hij heeft vooral oog voor de veronderstelde macro-economische voordelen die zijn hervormingen opleveren. Een stijging van de welvaart en hogere arbeidsproductiviteit zijn daarbij stokpaardjes van de minister.

De gevolgen voor oudere werknemers zijn rampzalig en zullen de macro-economische winst tenietdoen.

De grotere mobiliteit voor oudere werknemers geldt niet aan de ingang van de arbeidsmarkt. Bedrijven kunnen oudere werknemers gemakkelijker ontslaan, maar die ontslagen ouderen krijgen geen grotere kans om een nieuwe baan te bemachtigen. Werkgevers die ouderen ontslaan, zullen hen vervangen door jongere werknemers. Deze zullen na een tijd tegen hetzelfde probleem aanlopen.

De positie van de beroepsbevolking vanaf 55 jaar is al benard: 2 procent van alle vacatures wordt ingevuld door werknemers boven de 55, blijkt uit cijfers van het UWV.

Kamp creëert enorme werkloosheid en armoede onder het oudere deel van de bevolking. Zijn ontslagbeleid is bovendien volstrekt tegenstrijdig met het idee om burgers door te laten werken tot hun 67ste.

Als Kamp al de rechten van werknemers afbreekt, moet hij dit wel evenwichtig doen. Als de uitgang voor ouderen opengaat, moet ook de ingang openstaan. Dit kan door bedrijven te verplichten een bepaald percentage vijftigplussers in dienst te hebben – minimumquota voor ouderen, liefst op Europees niveau.

De macro-economische winst die Kamp denkt te boeken, zal anders verloren gaan aan uitgaven voor sociale zekerheid. Hierop zullen ouderen straks noodgedwongen een beroep doen, als Kamp hen vogelvrij verklaart bij hun werkgever en ook geen kans biedt op een nieuwe baan.

Kartika Liotard is onafhankelijk Europarlementariër.