Ontwaken met een snorkel in je mond

21 Jump Street. Regie: Phil Lord en Chris Miller. Met: Jonah Hill, Channing Tatum, Brie Larson, Dave Franco. In: 78 bioscopen.

Televisieserie 21 Jump Street, waarin een jonge agent undercover gaat op de middelbare school, was in 1987 de doorbraak van Johnny Depp. Aan zo’n serie met koddige muziek en antieke kapsels kleven onherroepelijk vignetten als ‘retro’ en ‘camp’. Dus is de remake, net als eerder Starsky & Hutch, van sentimentele misdaadsoap omgebouwd tot komedie. De geschiedenis kan zich maar het best als farce herhalen.

In 21 Jump Street keren de sukkelige fietsagenten Schmidt (dikkertje Jonah Hill) en Jenko (tieneridool Channing Tatum) terug naar school om de bron van de nieuwe killerdrug HFS te vinden, die doldwaze effecten heeft. Onder invloed van de tienermusical Glee blijkt op ‘high school’ van alles veranderd. Meisjes verwijten de blitse Jenko gebrek aan milieubewustzijn, zwarte jongens klagen over homofoob gedrag, de stoerste jongen tokkelt Mother Earth is dying op zijn gitaar en zucht: „Ik voel me zo kwetsbaar.” Gewezen nerd Schmidt en bink Jenko besluiten gezien die verhoudingen hun schooltijd te herbeleven als spiegelbeeld van hun vroegere ik.

21 Jump Street durft dat amusante uitgangspunt niet consistent door te trekken en halverwege verliest de film stoom als de hoofdrolspelers het drukker krijgen met morele groei dan met grappen maken. Maar die vet ironische grappen lukken wel vaak: over drugs, tienerrituelen, genante seks en een bizar scheldende zwarte politiechef („dan word je wakker in de cel, een snorkel aan je mond getapet, en ik schijtend in die snorkel”). Niks wat beklijft, maar heel aardige satire. En zou Johnny Depp nog ergens opduiken?

    • Coen van Zwol