Brieven

Verdeel die zuipbeurs eerlijk over studenten

De Europese subsidie aan Erasmusstudenten gaat op aan zuipende en feestvierende studenten, betoogt Clara van de Wiel (Opinie, 19 juni).

Twee jaar geleden werd ook ik als Erasmusstudent gesubsidieerd om de Hongaarse hoofdstad Boedapest onveilig te maken. Ik wist, net als Clara van de Wiel, eerder dan de locals waar de beste feestjes waren en daar was ik vrijwel dagelijks te vinden. Toch heb ik wel meer geleerd dan alleen de beste tactieken om een shotje pálinka zonder kokhals-reflex achterover te slaan. Ik heb inzicht gekregen in de belevingswereld van de Hongaarse student in politiek roerige tijden en geniet nog steeds van mijn zeer hechte internationale vriendenschare.

Had ik daar 1.250 euro subsidie voor nodig? Nee, want als Nederlandse student met sponsorende ouders was ik in het goedkope Boedapest de koning te rijk.

Hoe anders was het voor een Hongaarse vriend die op Erasmus ging in Utrecht vanwege de hoge kwaliteit van het onderwijs. Zijn ouders zijn niet rijk, zijn overheid geeft hem weinig en ons land is duur. Gelukkig kreeg hij een beurs. In drie maanden had hij alles uitgegeven, alleen al aan de huur, om over eten of – godverhoede – uitgaan nog maar niet te spreken!

Waar het om gaat, is dat wij Nederlandse studenten die beurs niet nodig hebben, tenzij we naar een dure stad als Oslo gaan. Het Erasmusprogramma is inderdaad niet bedoeld om zes maanden coma te zuipen. Maar Zuid- of Oost-Europese studenten kunnen niet zonder beurs en moeten toch de mogelijkheid krijgen om in duurdere gebieden te studeren, zeker als het onderwijs daar beter is. Daarom moet de Erasmusbeurs worden aangepast per bestemming van de student, zodat alle Europese studenten krijgen waar ze recht op hebben.

Botte bijl

Clara van de Wiel beklaagt zich dat zij tijdens haar Erasmustijd in Berlijn slechts heeft gefeest en gedronken (Opinie, 19 juni). Ik heb in 2010 met een Erasmusbeurs zeven maanden gestudeerd aan de Universiteit van Oxford, voor mijn masteronderzoek. Natuurlijk heb ik ook genoten van de lokale ales, maar er werd vooral gewerkt. Deze ervaring heeft grote invloed gehad op mijn leven. Zonder een Erasmusbeurs had ik dit niet kunnen betalen.

Moeten we direct met een botte bijl slingeren en dit soort programma’s afschaffen?

Nederland is een klein land in een globaliserende wereld. We hebben die andere 99,7 procent van de wereldpopulatie hard nodig. Een buitenlandervaring is een onmisbare component binnen iedere universitaire opleiding. Onderzoek toont dat studiebeurzen en een meeneembare studiefinanciering de belangrijkste financieringsbronnen zijn voor studenten in het buitenland.

Moeten we deze beurzen afschaffen, ons achter de dijken opsluiten en het buitenland laten voor wat het is?

    • Bas van Schaik
    • Irene Broer