Zoveel tijd en aandacht. Kom daar eens om in een doorsnee relatie

De omstreden roman Vijftig tinten grijs gaat helemaal niet over de onderwerping van een vrouw aan een man, vindt Lisette Thooft. Sterker: het draait juist om de vrouw. Háár seksuele genot staat voorop.

Les Bien-Aimés Beloved Year : 2011 France Director : Christophe Honoré Ludivine Sagnier, Rasha Bukvic Photo12

Heb Vijftig tinten grijs gelezen, de megaseller van E.L. James over een jonge vrouw die de seksslavin wil worden van een knappe, rijke man. Was volledig bereid om het een slecht boek te vinden vanwege de stortvloed aan kritiek. Wat een blamage dat vijftien miljoen vrouwen dit pulpboek verslinden! Wat een schande dat het kennelijk hun geheime wens is om zich te onderwerpen aan een man, in bed!

Maar ik vond het niet zo’n slecht boek. Ik vond het grappig en spannend. Overigens ook prima vertaald.

En het gaat helemaal niet over onderwerping van een vrouw aan een man. Het gaat over liefde en de combinatie van seks met liefde. En over vrijpartijen waarin een man heel veel aandacht aan zijn geliefde geeft. Niets daarvan vond ik in de commentaren terug.

Hoofdpersoon Anastasia Steele is een 21-jarige studente die verliefd wordt op de 27-jarige multimiljardair Christian Grey. Hij wordt ook verliefd op haar, dat blijkt uit alles, hoewel Anastasia dat, in de beste romantische traditie, niet kan geloven. Maar hij is ernstig getraumatiseerd in zijn vroege jeugd, is bovendien op zijn zestiende door een vriendin van zijn moeder ingewijd in sm-seks.

‘Vijftig tinten van verneukt’ is hij volgens eigen zeggen. Daardoor is hij een heftige controlfreak geworden, niet meer in staat tot liefde. Hij kan alleen maar keihard neuken. Zegt hij. Maar dat blijkt niet waar, want als Anastasia onthult dat ze nog maagd is, geeft hij haar toch maar eerst even fantastische ‘vanilleseks’.

Wat vijftien miljoen vrouwelijke lezers vooral zal opwinden in de uitbundig beschreven seksscènes is dat hij háár genot voorop stelt, dat hij geil wordt van haar orgasmes, dat hij zichzelf totaal onder controle heeft en pas klaar komt als zij gesmolten is in extatisch genot. „Kom op schatje, laat je gaan, kom klaar voor mij” – dat werk.

Anastasia is dan ook seksueel als was in zijn handen, maar verder blijft ze gewoon zichzelf. Ze wil hem redden, ‘naar het licht brengen’ en ze probeert alleen maar om hem zijn zin te geven en mee te doen met zijn sm-spel omdat ze denkt dat hij dat nodig heeft. Het lukt haar trouwens niet – ze is veel te gevoelig en authentiek om een seksslavin te worden. En als hij haar aan het eind van het boek (eindelijk) echt pijn doet, verbreekt ze huilend de relatie, al houdt ze nog zoveel van hem. Alle dure cadeaus laat ze achter. Gelukkig zijn deel 2 en 3 al verschenen: Vijftig tinten donkerder en Vijftig tinten vrij, en het schijnt dat ze hem aan het eind weet te bevrijden van zijn innerlijke demonen. Misschien lees ik die boeken ook wel.

Boeketreeks? Nou ja, Anastasia is wel heel erg goed en nobel. Ze drinkt veel en kotst een keer op straat, maar verder is ze beeldschoon, intelligent en oprecht, in al haar emotionele verwarring. Goedkoop is natuurlijk ook de gigantische rijkdom van Christian. Maar wat al die miljoenen vrouwen aan het zwijmelen brengt, is denk ik toch vooral de toewijding van de held aan het seksuele genot van de heldin, de tijd die hij erin steekt en het belang dat hij eraan hecht.

Het deed me denken aan Lady Chatterley’s Lover van D.H. Lawrence. Lady Chatterley is rijk en van hoge komaf en haar minnaar Oliver Mellors (overigens ook nogal volmaakt) is jachtopziener. Ook Mellors brengt zijn minnares tot overgave doordat hij zo aandachtig en beheerst kan vrijen. Hij is de baas over zichzelf, en daarom kan zij zich in zijn armen helemaal laten gaan. „Een ander zelf was nu tot leven gekomen in haar, een brandende smeltende zachtheid in haar schoot en ingewanden, en met dit zelf aanbad ze hem. Ze aanbad hem tot haar knieën week werden onder het lopen. In haar schoot en ingewanden was ze nu vloeiend en levend en kwetsbaar, en hulpeloos in haar aanbidding van hem als de meest naïeve vrouw.” Schreef Lawrence.

Kom daar eens om in de doorsnee relatie. Ik denk dat dit de geheime fantasie is van veel vrouwen: zoveel tijd en aandacht krijgen van je man dat je uiteindelijk als een gesmolten plasje van adoratie aan zijn voeten ligt.

Vrouwen hebben een veel wijder, dieper en diffuser seksuele begeerte dan mannen. Het mannelijk programma is tamelijk simpel: opwinding, ontlading. De man is fysiek zo gebouwd dat hij zich makkelijk en vlot kan laten gaan – dat leidt voortplantingstechnisch gezien tot optimale resultaten. Maar het leidt niet tot bevredigde vrouwen.

Vrouwen zijn van nature controlfreaks in liefdesrelaties, maar ze hunkeren naar een man die hen aankan. Die seksueel blijft staan, zeg maar, zodat zij kunnen gaan liggen. De held van Vijftig tinten grijs heeft zichzelf in bed onder controle en geilt op de overgave van zijn minnares. Dáár gaan die vijftien miljoen vrouwen van soppen, wat ik je brom.

Lazen mannen maar meer van dit soort boeken.