Zimerman op eenzame hoogte

Krystian Zimerman/Hagen Kwartet. 17/6 Concertgebouw A’dam.

Wie van muzikale perfectie houdt, kon zijn geluk niet op bij het slotconcert van het jubileumjaar van de serie Meesterpianisten, zondag in het Concertgebouw. Het Poolse pianofenomeen Krystian Zimerman zorgde samen met het Hagen Kwartet voor een zeldzame vertoning van haarfijn gecoördineerd en uitgebalanceerd samenspel.

Krystian Zimerman is een fervent ambassadeur van de muziek uit zijn vaderland: niet alleen Chopin, maar ook 20ste-eeuwse grootheden als Szymanowski en Lutoslawski komen regelmatig op zijn programma’s voor. Zondag was het de beurt aan componiste Grazyna Bacewicz (1909-1969).

Bacewicz combineert in haar muziek klassieke vormen met een indringende expressiviteit. In het Eerste Pianokwintet (1952) creëren overmatige intervallen en wrange akkoordprogressies een typisch naoorlogse sfeer van ontreddering. De smetteloze uitvoering kon echter niet verbloemen dat de muziek melodisch weinig markant en wat eenvormig was.

Eenvormigheid ontbrak in de Tweede Pianosonate (1946), die door Zimermans verbluffende vertolking uitgroeide tot een ware sensatie. Met oneindig genuanceerd akkoordenspel en razendsnelle overgangen gaf hij niet alleen een mooi visitekaartje af voor dit prachtige werk, maar bewees hij eens te meer qua instrumentbeheersing op eenzame hoogte te staan.

Na de pauze volgde het Pianokwintet (1842) van Robert Schumann. Ook in dit briljante, stormachtige stuk maakten de musici indruk door de volkomen trefzekerheid waarmee zij hun ideeën verklankten. Alleen een toets van spontaniteit had nog een dimensie aan hun doortimmerde spel kunnen toevoegen.