Ondergronds CO lekt weg 2

Injectie van CO2 in de diepe ondergrond kan een minder definitieve opslag zijn dan wordt aangenomen. Als de CO2-injectie op de verkeerde plek plaatsvindt kan zij kleine aardschokken opwekken waaruit zoveel lekkage ontstaat dat het gas weer terugstroomt in de atmosfeer.

Dit onprettige scenario wordt deze week beschreven in de Proceedings of the National Academy of Sciences. Daarbij wordt expliciet aangetekend dat van CO2-opslag onder de Noordzee geen gevaar te duchten is.

Ondergrondse opslag van het gas CO2, dat vrijkomt bij verbranding van kolen, olie en gas, is bedoeld om gevaarlijke ophoping van dit broeikasgas in de atmosfeer te voorkomen. Voorlopig wordt voornamelijk op kleine schaal geëxperimenteerd met deze peperdure oplossing.

De Amerikaanse geologen Mark Zoback en Steven Gorelick brengen in herinnering hoe in de jaren zestig en zeventig de injectie van afvalwater in de staat Colorado kleine aardbevingen deed ontstaan. Het water verlaagde de wrijvingsweerstand van poreus gesteente nabij een actieve breuk die prompt ‘losschoot’. De relatie tussen de waterinjectie en het optreden van kleine, ongevaarlijke aardschokken leek zo eenduidig dat men er een middel in zag om kunstmatig aardbevingen op te wekken. Dit experiment is beschreven in Science van 26 maart 1976.

Vooral in gesteente dat weinig poreus is kan CO2-injectie de wrijving snel verlagen. Gebeurt het nabij actieve breuken, en die kans is groot onder het Amerikaanse vasteland, dan zijn bevingen zeker te verwachten. Vervolgens kúnnen dan in de aardlagen boven de CO2-opslag scheurtjes ontstaan waarlang het gas weer ontsnapt. Voor dit deel van hun waarschuwing voeren de twee geologen weinig ondersteuning aan.

Niettemin adviseren zij bij voorgenomen CO2-opslag eerst op zoek te gaan naar breuken in de aardkorst. CO2-injectie op de Noordzee vindt plaats onder een dikke zoutlaag waarin nooit blijvende scheuren ontstaan. Amerikanen vinden zulke formaties onder de Golf van Mexico.