Zomer zonder politiek, maar vol sport en kunst

Goed, we weten nu dat Griekse voetballers beter door het oog van een naald kunnen kruipen dan Nederlandse. Misschien geldt dat ook wel voor politici, maar de details van de uitslag van cruciale verkiezingen in Griekenland, Frankrijk en Egypte bleven zondagavond vrijwel onzichtbaar op de Nederlandse televisie.

Dat komt niet door een overmaat aan aandacht voor het EK voetbal, maar omdat Nieuwsuur (NOS/NTR) geen uitzending heeft op zondag. Ook de Nederlandse verkiezingscampagne zal het tot half augustus wegens zomerreces in Hilversum moeten doen zonder Buitenhof (AVRO/VARA/VPRO) of actuele talkshows. Dus zit Diederik Samsom (PvdA) vanavond bij VI Oranje (RTL 4), vermoedelijk om te praten over leiderschap en grote ego’s.

In deze op sport, detectiveseries en herhalingen na uitgedroogde periode van het jaar zijn om de een of andere reden wel relatief veel kunstprogramma’s te zien. De AVRO herhaalde in de vooravond de serie Art Tracks, een aardig onderdeel van Kunstuur, waarin Bekende Nederlanders iets maken naar aanleiding van een kunstwerk uit een museum.

Het Hofvijverconcert (AVRO) met Tijl Beckand is voor iedereen bedoeld, maar helaas niet voor mij. Daarentegen kijk ik wel weer uit naar de vanavond startende dagelijkse AVRO-reportages van Cornald Maas over Oerol op Terschelling

In het kader van het Holland Festival maakt Sarah Meuleman een reeks thematische programma’s voor NTR/VPRO, die soms een beetje geforceerd aandoen. Drie Nederlandse componisten muziek laten schrijven bij de trappenscène in Eisensteins Potemkin. omdat Michael Nyman dat ook doet: hoezo en waarom?

Het meest tevreden ben ik met de promotie van Vrw. zkt. knst. (NTR) van Cultura24 naar Nederland 2. De toon van Isolde Hallensleben op locatie met kunstenaars en kunstenmakers begint steeds beter te werken en eigenlijk vind ik elk onderdeel aangenaam en zinnig.

Enigszins verscholen op de zondagvooravond is het documentaire vierluik van Maartje Nevejan De Canta danst! (NTR), een fascinerend verslag over de samenwerking van dansers van Het Nationale Ballet met bestuurders van invalidenautootjes, voor een gemeenschappelijk ballet.

Tegen de verwachting in zijn de veelal oudere en weinig mobiele Canta-dansers veel interessanter om naar te kijken dan de moeilijk uit elkaar te houden ballerina’s.