Hoe in Charkov de Oranjekoorts omslaat in Oranje-onderkoeling

Een teleurgestelde Oranjefan na de uitschakeling op het EK. Foto AP / Manu Fernandez

‘Als we nog mensen met pek en veren door de straat zouden trappen, zou Bert er nu uitzien als een zwarte Pino’. Wat een geklaag. Twee weken met je camper van Bolsward naar Charkov trekken en dan aan en het einde van je vakantie tot de conclusie komen dat ‘ze’ er voetballend geen sodemieter van gebracht hebben. ‘Ze’ is inderdaad het nieuwe ‘we’. De jongens van Bert zijn niet meer onze jongens. Het kan hard gaan.

Ik kreeg de eer om vanmorgen met de supporters de Oranjecamping in Charkov op te ruimen. De tentjes gingen tegen de grond, de scheerlijnen werden opgerold en de luchtbedden gingen de plastic zak van de Dirk van den Broek in.

Toen ik rond zeven uur aankwam, stond de eerste onrustige meute zich al te haasten als eerste weg te gaan. Er was een speciaal weiland ingericht voor campers. Mensen met teveel tijd, zullen we maar zeggen. Lekker in vijf dagen naar huis rijden. ‘Op het gemakkie’, ‘vooral kalm aan’, riepen ze allemaal. En dan toch nerveus vlak na zonsopgang die camper al stationair laten draaien om zo snel mogelijk de weg op te gaan. Met z’n kalm aan. Bijzonder volk, die kampeerders.

Maar niets is lekkerder dan treurende Nederlanders na de uitschakeling in een groot voetbaltoernooi te vragen of het ’t allemaal wel waard was geweest, zo’n hele reis. Iedereen liep helemaal leeg. Alsof je een fles wasbenzine over een brandende barbecue heen gooit.

“Jahaa, duuiiizzzenden euro’s meneer. En dan zit je drie wedstrijden in een rukstadion te kijken naar elf rond waaiende opblaaspoppen. Volgevreten zakkenvullers. Heb je gezien hoe Van Persie er bij liep? Alsof die gozer verplicht zes weken achter de kont van z’n vriendin aan door de Koopgoot moest sjouwen om zomerjurkjes te passen. En dat vertegenwoordigt dan onze natie! Als we nog mensen met pek en veren door de straten zouden trappen, had Bert van Marwijk er nu uitgezien als een zwarte Pino.”

Twee jaar geleden stonden er nog een half miljoen Nederlanders langs de gracht precies dezelfde voetballers met oranje wierook te vereren na hun tweede plaats, nu is het allemaal brandhout.

Voetbalpopulisme, heerlijk.

Maar de laatsten verlaten vanavond Charkov. Het immense legioen van tienduizend Oranjefanaten mag zich morgen weer gewoon verkleden als kantoorklungel. Het leven wordt weer normaal. En Charkov wordt weer een Oekraïense stad waar we in lengte van jaren niets meer over horen. De Oranjekoorts is Oranje-onderkoeling geworden. Brrrr.

    • Tim de Wit