De toevalskampioen? Onderschat de Grieken niet

Griekenland plaatste zich voor de kwartfinales na de stunt tegen Rusland. Grote held was oude krijger Giorgos Karagounis. En nu wachten de favoriete Duitsers.

Greece's Giorgos Karagounis celebrates victory against Russia after their Group A Euro 2012 soccer match at the National stadium in Warsaw, June 16, 2012. REUTERS/Leonhard Foeger (POLAND - Tags: SPORT SOCCER) REUTERS

Giorgos Karagounis heeft zo’n typisch mythologisch Grieks hoofd. Een hoofd waar krijgshaftigheid uit spreekt. Hij is de 35-jarige aanvoerder van het Griekse voetbalelftal, de middenvelder die zaterdagavond in de laatste groepswedstrijd tegen Rusland op het EK voorop ging in de strijd. In Karagounis demonstreerden de Grieken hun onverzettelijkheid. Zij wonnen met 1-0 en plaatsten zich voor de kwartfinales. Dankzij een doelpunt van – juist ja – Karagounis.

Een matchwinnaar met een groot hart. Karagounis had alle redenen zichzelf te bejubelen, maar deed dat niet. Tegen Rusland speelde hij zijn 120ste interland, waarmee de speler van Panathinaikos het totaal van de Griekse voetballegende en recordinternational Theo Zagorakis evenaarde.

Maar Karagounis dacht na de wedstrijd niet direct aan zichzelf. Hij refereerde onmiddellijk aan zijn landgenoten die lijden onder de economische crisis en gisteren als gevolg van de zoveelste politieke depressie naar de stembus moesten. Karagounis vertelde dat de spelers van het nationale team elkaar plechtig hebben beloofd op dit EK alles voor hun vaderland te geven.

Karagounis is een voorbeeldige aanvoerder; iemand die het teambelang boven eigen belang stelt. Hij noemde zijn winnende goal tegen Rusland geen genoegdoening voor zijn gemiste stafschop in de openingswedstrijd tegen Polen – bij een 1-1 stand. Hij noemde plaatsing voor de tweede ronde geen gerechtigheid voor de ietwat ongelukkige 2-1 nederlaag tegen Tsjechië. En hij dramatiseerde evenmin zijn tweede gele kaart, waardoor de aanvoerder vrijdagavond in Gdansk ontbreekt in de kwartfinale tegen Duitsland.

Maar Karagounis had zaterdag wel degelijk reden tot klagen. Uit televisiebeelden bleek dat hij ten onrechte was bestraft voor een fopduik in het strafschopgebied. Sterker, Karagounis werd zichtbaar getackeld en had een strafschop in plaats van een gele kaart moeten krijgen.

Griekenland zal in de kwartfinale de dynamiek, het strategisch inzicht en het leiderschap van zijn aanvoerder missen. Waarmee niet is gezegd dat het land op voorhand kansloos is. De geschiedenis leert dat de Grieken ook zonder Karagounis onwrikbaar kunnen zijn. Acht jaar terug ontbrak de toen ook al belangrijke middenvelder wegens een schorsing in de EK-finale in en tegen Portugal. Desondanks won Griekenland de titel.

Griekenland wordt sindsdien afgeschilderd als een toevalskampioen. Een ploeg die de titel eigenlijk niet werd gegund. Wat hadden de Grieken het voetbal te bieden? Weinig, meende het gros van de liefhebbers buiten Griekenland. Hun verdedigende spel werd gezien als een gruwel om naar te kijken en zo veel geluk zou hen geen tweede keer ten deel vallen. Sympathiek hoor die Grieken, maar geen bedreiging voor de gevestigde orde, was en ís de heersende opvatting.

Uit die houding spreekt minachtig voor een voetballand dat kwalitatief inderdaad niet op één lijn met de toplanden gesteld kan worden, maar wel meer respect verdient. Na de Europese titel in 2004 ontbrak Griekenland bij het WK in 2006, maar plaatste zich vervolgens voor het EK in 2008 en het WK in 2010. En voor dit EK in Polen en Oekraïne kwalificeerden de Grieken zich overtuigend als groepswinnaar, ten koste van onder andere Kroatië en Israël. Zo slecht zijn de Grieken niet.

Griekenland voelt zich het prettigst in de rol van underdog. Je hoorde ze niet klagen over de geringe belangstelling van de internationale media. En als er zich al buitenlandse journalisten in het spelershotel in Serock of op het trainingsveld in Legionowo meldden, was dat meestal voor een themaverhaal over voetbal en de Griekse crisis. Niet voor hun spectaculaire spel.

Die eer gunden ze graag de Russen van bondscoach Dick Advocaat, die in hun eerste wedstrijd indruk hadden gemaakt met een wervelende show tegen Tsjechië (4-1 zege). De ophemeling hebben de Grieken in dank aanvaard. Zij wisten dat de Russen, die met een gelijkspel de tweede ronde zouden bereiken, niet makkelijk van hen zouden winnen. Johan Cruijff bedacht voor Italië ooit de typering dat je er niet van kunt winnen, maar wel van kan verliezen. Griekenland is ook zo’n ploeg.

Het duel met Rusland was daarvan een voorbeeld. De Russen hadden overwicht, kregen kansen, maar scoorden niet. En tot frustratie van Advocaat deden de Grieken dat wel. Dat ene doelpunt bracht Griekenland in punten gelijk met Rusland, waarna de regel gold dat het onderlinge resultaat bepalend is voor de plaats in de kwartfinale.

Met dank aan die oude krijger Giorgos Karagounis.

    • Henk Stouwdam