Vrouwen boven 43 jaar moeten IVF zelf betalen

Een ivf-bevruchting. Foto Reuters/Kacper Pempel

Vrouwen van 43 jaar en ouder met vruchtbaarheidsproblemen moeten ivf, of een andere vruchtbaarheidsbehandeling, voortaan zelf betalen. Vrouwen ónder de 43 jaar blijven recht houden op een vergoeding van drie ivf-pogingen om zwanger te worden. Dit schrijft het College van Zorgverzekeringen aan minister Schippers van Volksgezondheid.

Het CvZ beoordeelt namens de overheid welke behandelingen vergoed zouden moeten worden door de basisverzekering. IVF wordt nu nog vergoed tot 45 jaar.

Eén op de veertig pasgeboren baby’s ‘reageerbuisbaby’

Schippers wil dertig miljoen euro per jaar bezuinigen op de vijftig miljoen die jaarlijks wordt besteed aan het vergoeden van vruchtbaarheidsbehandelingen. Een ivf-behandeling (of reageerbuisbevruchting) kost ongeveer 3.000 euro per keer; elk jaar krijgen zo’n achtduizend vrouwen in Nederland ivf. Vorig jaar was één op de veertig pasgeboren baby’s een zogeheten reageerbuisbaby.

Het ministerie van VWS stelde vorig jaar voor om nog slechts één ivf-poging per vrouw te vergoeden uit de collectieve verzekering. Dat zou gelden voor alle vrouwen tot 45 jaar oud, zoals nu het geval is.

Verzet van gynaecologen

Gynaecologen verzetten zich tegen die keuze. Ze stelden dat het effectiever zou zijn om alleen nog ivf te vergoeden voor vrouwen tot 41 jaar, omdat de ivf-pogingen op hogere leeftijd statistisch weinig resultaat opleveren. Wel zouden álle vrouwen, in dat voorstel, tot hun 41ste drie pogingen vergoed moeten krijgen. De kans dat een vrouw zwanger wordt na één ivf-poging is 25 procent terwijl de helft van van de vrouwen zwanger is na twee of drie pogingen.

Tijdens de ivf-behandeling krijgt de vrouw hormonale stimulatie zodat ze goede eicellen produceert. Die worden dan buiten de baarmoeder bevrucht met sperma. Vervolgens plaatst de gynaecoloog één of twee bevruchte embryo’s terug in de baarmoeder.

Voor vrouwen die hun goede eicellen op jongere leeftijd laten invriezen, omdat ze nog geen geschikte partner hebben, heeft de maatregel ook gevolgen: zij zullen voor hun 43ste de goede eicellen uit de vriezer moeten halen, willen ze de bevruchting vervolgens vergoed krijgen.

Het 43ste jaar is het jaar waarop vruchtbaarheidsproblemen niet meer vallen onder ‘een stoornis’ maar zijn toe te schrijven aan veroudering.

Langer wachten met aanbieden vruchtbaarheidsbehandeling

Het CvZ vraagt gynaecologen om langer te wachten met het aanbieden van een vruchtbaarheidsbehandeling voor vrouwen die nog een ‘goede prognose’ hebben. Ze moeten minimaal een jaar lang proberen om op de natuurlijke manier zwanger te raken, voordat de arts ivf moet voorstellen.

Bij ivf-patiënten tot 38 jaar oud mag de gynaecoloog voortaan nog maar één bevruchte embryo terugplaatsen in plaats van twee. Dat verkleint de slagingskans een beetje, maar zal er ook toe leiden dat er minder ‘risicovolle’ meerlingzwangerschappen ontstaan.

    • Frederiek Weeda