Oranje maakt kennis met de wet van Murphy

Er gaat een hoop mis bij het Nederlands elftal. Het spel is slecht, de sfeer is gespannen en het reizen tussen het koele Krakau en het klamme Charkov is doorvermoeiend.

Het zit Oranje niet mee. Het Nederlands elftal reisde de afgelopen maand zo’n zevenduizend kilometer, verkeerde in verschillende tijdszones, wisselde snikhete dagen af met frisse slagregens, maar behaalde tot dusver nul punten. Gisteren werkten alleen de reserves een lichte training af op het zo trainingsveld van Wisla Krakau. De basisspelers bleven achter in het Sheraton Hotel.

Teammanager Hans Jorritsma werd altijd geroemd om zijn scherpe neus bij het uitzoeken van een basiskamp voor Oranje tijdens de grote toernooien. Een heilige driehoek bestaande uit een hotel, een trainingsveld en een vliegveld van superieure kwaliteit is daarbij leidend. Ver voor de loting liet Jorritsma zijn oog vallen op de Poolse stad Krakau. Hier zou Oranje de basis moeten leggen voor een nieuw succes.

Vooraf waren de spelers van het Nederlands elftal ervan overtuigd dat een Europese titel haalbaar zou zijn. De KNVB mocht dan als doelstelling een plek in de halve finales hebben uitgesproken, maar daar wilden vedetten als Wesley Sneijder, Rafael van der Vaart, Robin van Persie en Arjen Robben niets van weten. „Nee, alles minder dan de titel zal teleurstellend zijn”, stelde Van der Vaart vorige week nog in Krakau.

De stemming in het Oranjekamp is totaal omgeslagen. Het lijkt er wel op of Oranje door rampspoed wordt achtervolgd en in de greep is van de wet van Murphy. Direct nadat Oranje was aangekomen in Krakau wilden de internationals een band met de plaatselijke bevolking kweken. Zo schonk de selectie een Orange Cruyff Court aan een plaatselijke school, kweekte het goodwill met een bezoek aan Auschwitz en werkte de ploeg een openbare training af voor zo’n 25.000 toeschouwers.

Die training liep onnodig uit op een internationaal relletje. De spelers van Oranje werden verrast door een protest van Wisla-supporters die met boegeroep hun afkeer toonden voor het feit dat Krakau geen speelstad voor het EK was geworden. Een paar spelers keken verschrikt op en dachten ‘oerwoudgeluiden’ te hebben gehoord. Van Marwijk verplaatste de training naar de andere kant van het stadion. Misverstand, niets aan de hand, zou je denken. Maar nee, De Telegraaf kopte: ‘Oranje walgt van oerwoudgeluiden’.

Andere Nederlandse kranten lachten het bericht aanvankelijk weg, maar enkele Britse media sprongen er gretig op in. Ze zagen er een bevestiging van de talloze verhalen over racisme onder de Poolse hooligans die in aanloop naar het EK waren verschenen. Oranje verzuimde de zaak direct de kop in te drukken en zorgde juist via Mark van Bommel voor olie op het vuur door te stellen dat „alle spelers” de geluiden hadden gehoord. Maar dat het hierbij om boegeroep ging dat niet tegen Oranje was gekeerd, werd niet duidelijk.

Vorige week vrijdag vertrok de selectie vanaf het vliegveld in Krakau naar de Oekraïense speelstad Charkov. Van Marwijk had in de maanden voor het toernooi nog een aantal keer verklaard dat „een uurtje vliegen” geen probleem zou zijn. In de praktijk bleek de vlucht van 1.200 kilometer minder relaxed dan verwacht. En ook het klimaatsverschil was verrassend groot tussen het regenachtige Krakau en het klamme Charkov, hoewel deze speelstad toch bekendstaat om zijn landklimaat. Tot overmaat van ramp maakte Oranje ook op het veld een sportieve valse start tegen de Denen. De terugvlucht naar Krakau was een uur vertraagd en voelde extra lang aan. De uitlooptraining werd de volgende dag een half uur uitgesteld.

De grootste bravoure was weliswaar snel verdwenen, maar alle kritiek op het onsamenhangende spel en het bizarre reisschema werd weggehoond. Ondanks de afgang tegen de Duitsers mag Oranje – met dank aan de Portugese winst op Denemarken – na twee nederlagen nog hopen op een plek in de kwartfinales. Alleen een wonder kan Nederland verder helpen. Aan de finale denkt al niemand meer. Alhoewel het hotel en het geliefde trainingscomplex in Krakau tot vlak voor de eindstrijd geboekt zijn.

    • Koen Greven