Daag, ik kom je een hand geven

Kwekerij Emsflower uit Emsburen won een geheel verzorgde voetbalavond door een elftal Duitse meisjes (‘Die Frauschaft’).

Duitsland, Emsburgen, 13-06-2012 Emsburgen - Het Nederlandse bedrijf Emsflower van directeur Bennie Kuipers heeft de 'Frauschaft'-actie van Mercedes Benz gewonnen. 11 Duitse studentes zijn door een Nederlands reclamebureau ingehuurd om bier te tappen, worst te braden en met de werknemers in de kantine op de foto te gaan gedurende de wedstrijd Duitsland-Nederland. Voor EK -serie met Marcel van Roosmalen © Jan-Dirk van der Burg

Voor een Duits automerk is zo’n Europees kampioenschap voetbal niet de beste tijd om bedrijfsauto’s te verkopen. Reden voor Mercedes Benz om reclamebureau N=5 in te schakelen. Zij verzonnen ‘Die Frauschaft’, een geheel verzorgde voetbalavond door een elftal Duitse meisjes voor de klant met de beste slagzin.

Drie minuten na de aftrap van Nederland-Duitsland betraden fotograaf Jan-Dirk en ik het ministadionnetje in de kantine van de prijswinnaar, kwekerij Emsflower in Emsburen, over de grens bij Denekamp.

Het Duitse en Nederlandse personeel – allemaal verkleed – zat op tribunes chips te eten. Die Frauschaft – meisjes van een Duits modellenbureau – draafden als beloofd rond met biertjes en broodjes braadworst.

Fotograaf Jan-Dirk kreeg na binnenkomst meteen te maken met Rick ten Dam van de directie van Emsflower, een man met een enorme oranje muts met bellen op het hoofd. Hij vond het journalistiek gezien een aanrader om – het was nog licht – een fotografische tocht door de kassen en het aanpalende Emsflower Erlebnispark te maken.

Want: „Tijdens de wedstrijd werken onze Polen gewoon door.”

Ik kreeg een bak borrelnootjes en een biertje en maakte kennis met de creatieven van reclamebureau N=5. Samenvatting van de gesprekken: De campagne was een groot succes!

Op het grote scherm ging Robin van Persie alleen op de keeper af.

Voor mijn neus stond een boom van een productiemedewerker van Emsflower.

Hij had de winnende slagzin – ‘Met die Frauschaft zet kwekerij Emsflower de bloemetjes buiten!’ – verzonnen en wilde dat even melden.

Rinkel-rinkel-rinkel, daar was Rick ten Dam met z’n bellen-muts.

Als ik wat wilde weten over perkplanten had hij de gegevens paraat. En verder moest ik de mensen op de tribunes maar eens goed bekijken en dan raden wie directeur Bennie Kuipers was.

„Dat raad je nooit! Die herken je niet!”

Nee, natuurlijk wist ik niet wie Bennie Kuipers was, ik kende Bennie Kuipers niet.

Rick: „Bennie Kuipers is heel gewoon gebleven, zo gewoon is ie!”

Mario Gomez scoorde voor Duitsland, 0-1. Ik pikte het in de herhaling mee, Rick had het over perkplanten.

„Bennie zegt: ik wil geen overcapaciteit. Die visie deel ik met Bennie. Bennie heeft dat stukje professionaliteit en kunde, anders bouw je zo’n bedrijf niet op.”

Ik vroeg of Bennie – ja, wist ik veel – een voetbalclub sponsorde.

Nee, Bennie gaf liever aan het goede doel.

Rick: „Bennie zegt: Je kunt een euro maar één keer uitgeven, laten we er iets goeds mee doen! Bennie is gek van Tanzania, daar hebben we ook een vestiging.”

Ik vluchtte naar het rookhok, het uitzicht op het grote scherm was er redelijk.

Guy, een van de jongens van het reclamebureau, nam een slok bier en zei dat hij liever niet had dat ik opschreef dat er bier gedronken werd.

„Laten we focussen op Mercedes Benz en Emsflower!”

Tien minuten later: „Je bent overigens niet in Duitsland! De door ons uitgeschreven competitie was bedoeld voor Nederlandse bedrijven. Emsflower is een Nederlands bedrijf dat deels in Duitsland is gevestigd. Ik wil geen scheve ogen bij de andere deelnemers.”

Ik: „Waar zijn we dan?”

Guy: „Nou in Rotterdam, of in Denekamp bijvoorbeeld.”

Duitsland scoorde weer.

Niets van gezien, ik was verwikkeld in een discussie met als onderwerp ‘Waar ben ik?’.

Het rookhok weer uit.

De Duitse medewerkers van Emsflower bliezen op hun toeters. Ik kreeg een braadworst van Anna van Die Frauschaft.

Directeur Bennie Kuipers van Emsflower droeg een oranje cape over een oranje brulshirt. Hij zei: „Daag, ik kom een handje geven.”

Handje terug.

Hij gaf niets om voetbal en begon over het productieproces dat we in het Erlebnispark dus van stek tot plant konden volgen. Ik keek over zijn schouder naar het grote scherm.

Bennie: „Tanzania! Weet je hoe ik onze werknemers daar noem? Geluksvogels! We betalen tot vier keer marktconform en – heel belangrijk! – de kleintjes krijgen van ons scholing. Emsflower heeft daar een school gebouwd. Wilde ik even zeggen.”

Rust.

Vanuit een ooghoek zag ik de zorgelijke gezichten van Youri Mulder en Jan van Halst. Er was niets van te verstaan. De Duitse werknemers zongen ‘So seht siegen aus!’

Bennie Kuipers zei dat Duitsers prima krachten waren, maar Polen werkten harder. „Omdat de Pool verder niets heeft. Die heeft hier geen afleiding.”

Ik leerde veel.

Over productie, distributie en organisatie en dat er soms drie bollen in een pot gingen. De zoon van Bennie – Bart Kuipers – kwam een handje geven.

Hij was nooit van plan geweest om de zaak in te gaan, maar het was er na een economische studie toch van gekomen.

Van Persie scoorde.

1-2.

Bart Kuipers zei dat de perkplant een onderschat product was.

De avond eindigde met een nachtelijke rondleiding door het Erlebnispark en de productiehallen. De directeur in zijn oranje cape zei dat hij iedere keer weer ontroerd was bij het zien van zoveel planten. En hij was blij dat we wij het hele productieproces ‘van stek tot plant’ nu ook snapten.

Hij had een verrassing.

We kregen alle twee een plant.