Ivoorkust: 'Ze vonden ons roekeloos'

Iedereen was erop tegen. Zijn ouders. Haar ouders. Hun vrienden. Terug naar Ivoorkust om een restaurant te openen – wat een roekeloos plan. Franck (34) en Christelle (35) Vougo hadden een restaurant, in Atlanta, Florida. Christelle woonde in de VS sinds haar negentiende, Franck sinds 2004.

Franck zette door. „Als je een origineel menu samenstelt en snelle, moderne service biedt, kan het gewoon niet misgaan”, zegt hij. „Mijn vader had een restaurant, ik ben opgegroeid met het vak. Ik kende het niveau in Ivoorkust, het restaurantwezen heeft hier dertig jaar stilgestaan.”

Ze ontmoetten elkaar toen hij in een restaurant solliciteerde als ober. Zij was de manager. „Hij werd afgewezen omdat zijn Engels te slecht was”, zegt Christelle. „Maar Franck geeft niet snel op.”

Ze kregen een relatie en namen uiteindelijk samen het restaurant over. „We zaten in het centrum van Atlanta, naast KPMG en Deloitte & Touche, met lunchtijd zaten we altijd vol”, zegt Franck trots. Toen kwam de financiële crisis van 2008. De klanten naast de deur raakten hun baan kwijt. Christelle: „Ik kreeg een vrouw binnen met een Louis Vuitton -tas, gouden oorbellen, een bontjas. Ze zocht een baan, het maakte niet uit wat. Ik besefte toen pas hoe erg het was.”

Op de kaart in ‘Norima’, hun restaurant in Abidjan, staan tortilla’s, T-bonesteaks en perfect gebakken zalmmoten. De inrichting is speelser dan bij de concurrentie, er hangt een ongedwongen sfeer. Christelle staat in de keuken. Adverteren deden ze alleen via Facebook, want direct na aankomst in Ivoorkust brak ook hier een crisis uit – een dramatische politieke machtsstrijd die zes maanden duurde en waarin hun spaargeld als sneeuw voor de zon verdween. Ze waren bijna blut, konden hun zaak pas openen toen de crisis eindelijk voorbij was. Fanck: „Nu gaan de zaken uitstekend. Veel van onze vrienden in Amerika zouden ook terug willen, als ze de kans kregen. Maar ze durven niet. Wij laten zien dat het kan.” Christelle: „Als ik had geweten dat mijn ervaring hier zo’n groot voordeel is, was ik eerder teruggegaan.”