Bert rept steeds over WK maar verleden telt niet

Het Nederlands elftal heeft teveel gespeeld met het idee: het komt wel voor elkaar. Maar met zo’n instelling gebeurt dat echt niet. Niet tegen Denemarken en zeker niet tegen Duitsland. Mesut Özil, Bastian Schweinsteiger en Mats Hummels zijn echte toppers. Ze waren op elke positie beter dan wij.

Ik vond dat Nederland scherper begon dan tegen de Denen. De eerste twintig minuten waren ook best aardig. Maar nadat een paar aanvallen waren verzand, namen de Duitsers het over. We waren het middenveld helemaal kwijt. Ik hoorde Maarten Stekelenburg zeggen dat het eerste doelpunt uit het niets was gevallen. Dat is natuurlijk niet zo.

Nederland speelde eigenlijk met drieënhalve aanvallers: Robin van Persie, Wesley Sneijder, Ibrahim Afellay en Arjen Robben. Omdat Sneijder verdedigend niet zoveel deed, werd de druk op controleurs Mark van Bommel en Nigel de Jong enorm. Zij hadden hulp nodig van de twee buitenspelers, maar kregen die niet. Afellay en Robben hadden veel meer moeten inzakken. Dan zouden ze compacter hebben gespeeld en was niet elke tegenaanval dodelijk geweest.

Ongelofelijk vond ik de vrijheid van verdediger Hummels bij een dribbel vanaf eigen helft. Hij passeerde zo drie, vier man en kon zelfs bijna scoren. Elke speler die hij onderweg tegenkwam, keek alleen maar naar zijn eigen tegenstander. Ze waren slechts met hun eigen positie bezig. De achterhoede zou ook veel korter moeten dekken. Als de aanval over de kant van Jetro Willems kwam, had Joris Mathijsen al schuin achter hem moeten staan. Maar rugdekking geven gebeurde helemaal niet.

Bert van Marwijk zal in de rust hebben gezegd dat ze dichter bij elkaar moesten blijven. Met Klaas-Jan Huntelaar in de spits, Van Persie aan de rechterkant en Rafael van der Vaart in plaats van Van Bommel hadden ze meer dynamiek. Ik vond ook dat de Duitsers na rust meer problemen hadden, omdat wij wat opportunistischer gingen spelen. Maar echt doordrukken konden we ook niet.

Ik vind dat Van Marwijk te lang heeft vastgehouden aan deze opstelling. Ze hebben vast een goede analyse gemaakt van de kwaliteiten van het Duitse elftal. Als je dan ziet dat zij op het middenveld beter zijn dan wij, dan moet je het anders neerzetten. Robben met zijn ‘goede’ been aan de linkerkant, Luciano Narsingh of Afellay op rechts en Sneijder een linie terug. Dan heeft hij een vrije rol, kan hij zwerven wat hij wil. Dan pas maak je het de Duitsers lastig.

Van Marwijk moet natuurlijk zijn eigen plan volgen. Hij is tenslotte ook verantwoordelijk. Maar ik zie hem in gesprekjes steeds het WK van 2010 aanhalen. Topsport gaat niet over het verleden, maar over nu en morgen. En nu zitten een paar spelers voor dit niveau op een dood spoor.

Voetbaltrainer Foppe de Haan (1943) geeft voor- en nabeschouwingen op wedstrijden van het EK.